Σημαντικό κενό ενημέρωσης γύρω από τις πραγματικές δυνατότητες που προσφέρει η βιομηχανία στην απασχόληση, την επαγγελματική εξέλιξη και τις αποδοχές, καταγράφει έρευνα που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο, σε συνεργασία της ΕΤΒΑ με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ).
Η έρευνα που, όπως ανακοινώθηκε, θα συνεχιστεί με κυλιόμενες μετρήσεις έως τον Δεκέμβριο, ξεκίνησε με δείγμα 92 συμμετεχόντων και παρουσιάστηκε σε συζήτηση που έγινε στο πλαίσιο λειτουργίας του ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ Studio στη Θεσσαλονίκη. Στη συζήτηση μετείχαν ο υπεύθυνος Επικοινωνίας της ΕΤΒΑ ΒΙΠΕ, Γιώργος Αλοίμονος, ο επικ. καθηγητής του ΔΠΘ, Αναστάσιος Διαμαντίδης και η συνεργάτης του, υπ. διδάκτωρ, Μαρία Βασιλείου.
Η κ. Βασιλείου ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι πάνω από τους μισούς συμμετέχοντες διαθέτουν πτυχίο πανεπιστημίου, μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, ενώ σημαντικό ποσοστό, 14%, έχει ολοκληρώσει επαγγελματική κατάρτιση. Μόλις περίπου το 10% του δείγματος εργάζεται σήμερα στη βιομηχανία, ενώ 32 άτομα δήλωσαν ότι έχουν εργαστεί στο παρελθόν στον κλάδο, έναντι μόλις εννέα σήμερα, στοιχείο που, σύμφωνα με την ίδια, καταδεικνύει διαρροή εργατικού δυναμικού. Η έρευνα καταγράφει την υψηλή αναγνώριση της σημασίας της βιομηχανίας για την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, ωστόσο, αυτή η θετική αντίληψη δεν μεταφράζεται αντίστοιχα σε πρόθεση απασχόλησης.
Η απόσταση ανάμεσα στην εικόνα και την επιλογή εργασίας
Η κ. Βασιλείου επισήμανε ότι όσο οι ερωτήσεις της έρευνας γίνονται περισσότερο συγκεκριμένες, η πρόθεση εργασίας στη βιομηχανία υποχωρεί. Ενώ αρκετοί συμφωνούν γενικά ότι η εργασία στον κλάδο είναι ελκυστική, μειώνεται η διάθεση να υποβάλουν αίτηση, να εξετάσουν σοβαρά μία θέση ή να προτείνουν τη βιομηχανία σε γνωστό τους πρόσωπο.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το εύρημα ότι σχεδόν δύο στους τρεις συμμετέχοντες (το 66,3%), δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν θέσεις στη βιομηχανία με αποδοχές υψηλότερες από αντίστοιχες θέσεις γραφείου στον ιδιωτικό τομέα. Σύμφωνα με την ίδια, η αντίληψη περί χαμηλών μισθών συνδέεται με την έλλειψη ενημέρωσης για τις πραγματικές ευκαιρίες.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι περίπου 72%-73% όσων δεν εργάζονται σήμερα στη βιομηχανία δηλώνουν ότι θα εξέταζαν στροφή προς τον κλάδο εφόσον προσφέρονταν καλύτερες αποδοχές. Ως βασικούς παράγοντες ενίσχυσης της επιλογής τους αναφέρουν, επίσης, τις δυνατότητες εξέλιξης και ένα σύγχρονο και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον.
«Να βρεθούν πιο κοντά βιομηχανία και κοινωνία»
Ο κ. Διαμαντίδης από την πλευρά του, στάθηκε ιδιαίτερα στη σύνδεση της βιομηχανίας με την παραμονή των νέων στην περιφέρεια. Όπως σημείωσε, η αποβιομηχανοποίηση της Θράκης τα προηγούμενα χρόνια περιόρισε τις διαθέσιμες επαγγελματικές προοπτικές, ενώ οι νεότερες γενιές, έχοντας μεγαλύτερη πρόσβαση σε εικόνες και ευκαιρίες από το εξωτερικό, εξετάζουν πλέον ευκολότερα την προοπτική να εργαστούν εκτός Ελλάδας.
Μάλιστα, ο ίδιος υπογράμμισε ότι οι νέοι της Generation Z δεν έχουν τις ίδιες επαγγελματικές προσδοκίες με τις προηγούμενες γενιές. Εκτός από τις αποδοχές, αναζητούν προοπτικές εξέλιξης και διαφορετικό εργασιακό περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, οι βιομηχανίες χρειάζεται να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.
Ο κ. Διαμαντίδης πρότεινε μεγαλύτερο άνοιγμα των επιχειρήσεων προς την κοινωνία και τα πανεπιστήμια, μέσω ημερίδων, ενημερωτικών δράσεων, πρακτικής άσκησης και άμεσης επαφής με τους υποψηφίους. Στόχος, όπως ανέφερε, είναι να δημιουργηθεί μια «win-win» σχέση, ώστε οι νέοι να βρίσκουν προοπτική στην Ελλάδα και οι επιχειρήσεις να εξασφαλίζουν το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζονται.
Στο ίδιο πλαίσιο, η κ. Βασιλείου χαρακτήρισε ως σημαντικότερο εύρημα της έρευνας την ανάγκη ενημέρωσης. «Υπάρχει άγνοια, όχι έλλειψη κύρους», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η βιομηχανία χρειάζεται να ανοίξει περισσότερο τις πόρτες της στο κοινό, προσφέροντας επισκέψεις, πρακτική άσκηση και άλλες ευκαιρίες επαφής.
