Η αγορά εργασίας αλλάζει και οι προτεραιότητες των Ελλήνων εργαζομένων είναι σαφείς. Τα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας της PwC «Workforce Hopes & Fears 2025» δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη, οι δεξιότητες και η εργασιακή ασφάλεια αναδεικνύονται σε βασικές προτεραιότητες, καθώς οι επιχειρήσεις και οι ρόλοι εξελίσσονται μέσα σε ένα περιβάλλον τεχνολογικών αλλαγών, νέων επιχειρηματικών μοντέλων και οικονομικών πιέσεων.
Η έρευνα αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βιώνουν αυτές τις αλλαγές, πώς συνυπάρχουν με την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) και ποιες είναι οι προσδοκίες τους από τους εργοδότες τους, προσφέροντας χρήσιμα στοιχεία για τη διαμόρφωση της εργασιακής εμπειρίας τα επόμενα χρόνια.
Η ευρεία υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην ελληνική αγορά εργασίας παραμένει περιορισμένη, ωστόσο τα πρώτα οφέλη είναι ήδη ορατά. Το 43% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει ΤΝ στην εργασία του τον τελευταίο χρόνο, ενώ το 10% χρησιμοποιεί εργαλεία GenAI σε καθημερινή βάση, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με το 2024. Μεταξύ όσων χρησιμοποιούν καθημερινά ΤΝ, το 88% αναφέρει αυξημένη παραγωγικότητα, το 81% μεγαλύτερη δημιουργικότητα και το 84% βελτίωση της ποιότητας της εργασίας του. Επιπλέον, περισσότεροι από 8 στους 10 καθημερινούς χρήστες GenAI εκτιμούν ότι τα επόμενα τρία χρόνια η βελτίωση αυτή θα συνεχιστεί.
Σε συναισθηματικό επίπεδο, οι Έλληνες εργαζόμενοι είναι περίπου 1,5 φορά πιο πιθανό να αισθάνονται θετικά παρά αρνητικά για την επίδραση της ΤΝ στην εργασία τους, χαρακτηρίζοντάς τη περισσότερο ως ευκαιρία παρά ως απειλή, αν και η συνολική στάση παραμένει λιγότερο θετική σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Παράλληλα, η τεχνολογική αλλαγή κατατάσσεται ως ο δεύτερος σημαντικότερος παράγοντας που αναμένεται να επηρεάσει την εργασία στην Ελλάδα την επόμενη τριετία, σε έναν μεγάλο ή πολύ μεγάλο βαθμό.
Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα δηλώνουν αισιόδοξοι για το μέλλον του ρόλου τους, σε επίπεδα αντίστοιχα με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, η αισιοδοξία δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Το 75% των ανώτατων στελεχών και το 65% των managers εκφράζουν αισιοδοξία, έναντι μόλις 45% των μη διευθυντικών στελεχών, γεγονός που δείχνει ότι όσοι βρίσκονται πιο κοντά στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης παραμένουν πιο επιφυλακτικοί για το μέλλον.
Αντίστοιχα, το 56% των διευθυντικών στελεχών και άνω δηλώνουν ότι βρίσκουν νόημα και ευκαιρίες για προσωπική ανάπτυξη μέσα από την εργασία τους, ποσοστό που μειώνεται στο 42% μεταξύ των μη διευθυντικών στελεχών. Διαφορές καταγράφονται και ως προς το φύλο. Οι άνδρες αναφέρουν συχνότερα ότι αισθάνονται εμπνευσμένοι και ενθουσιασμένοι από την εργασία τους, ενώ οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώνουν κόπωση.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα αισθάνονται αυτοπεποίθηση για τη διαχρονική αξία των δεξιοτήτων τους: επτά στους 10 εκτιμούν ότι περισσότερες από τις μισές σημερινές τους δεξιότητες θα έχουν ουσιαστική αξία τα επόμενα τρία χρόνια, σε επίπεδα αντίστοιχα με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, μόλις το 49% των εργαζομένων δηλώνει ότι ανέπτυξε νέες δεξιότητες τον τελευταίο χρόνο. Αντίθετα, το 65% των καθημερινών χρηστών GenAI αναφέρει ότι απέκτησε νέες δεξιότητες που υποστηρίζουν την επαγγελματική του εξέλιξη, αναδεικνύοντας τη σύνδεση μεταξύ υιοθέτησης της τεχνολογίας και συνεχούς μάθησης. Την ίδια στιγμή, μόνο το 48% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει πρόσβαση στους πόρους μάθησης και ανάπτυξης που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας του, ποσοστό χαμηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο.
Η εμπιστοσύνη στον χώρο εργασίας είναι ισχυρότερη στη σχέση εργαζομένου-άμεσου προϊσταμένου. Το 51% των εργαζομένων δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον άμεσο προϊστάμενό του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την ανώτατη διοίκηση διαμορφώνεται στο 41%. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι της GenZ και οι Millennials εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί στο να εκφράζουν ανοιχτά τις απόψεις τους στους προϊσταμένους τους.
Σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η οικονομική κατάσταση των εργαζομένων. Από όσους δυσκολεύονται να καλύψουν τα καθημερινά τους έξοδα, μόνο το 46% δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον προϊστάμενό του. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 51% για όσους καλύπτουν τα έξοδά τους οριακά και φτάνει στο 60% για όσους διαθέτουν οικονομική άνεση. Η ίδια εικόνα αποτυπώνεται και σε βασικά στοιχεία της διοίκησης. Οι εργαζόμενοι με μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια δηλώνουν συχνότερα ότι οι προϊστάμενοί τους τηρούν τις υποσχέσεις τους, δείχνουν ενδιαφέρον και υποστήριξη και ενθαρρύνουν την ανοιχτή επικοινωνία.
Η εργασιακή ασφάλεια και οι αποδοχές εξακολουθούν να αποτελούν τους ισχυρότερους παράγοντες παρακίνησης για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα. Το 84% των εργαζομένων δήλωσε ότι «ένα λογικό επίπεδο εργασιακής ασφάλειας» είναι σημαντικό γι' αυτούς, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κεντρικό ρόλο της σταθερότητας σε ένα απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η αίσθηση οικονομικής σταθερότητας επηρεάζει άμεσα τη δέσμευση των εργαζομένων. Μεταξύ όσων αισθάνονται οικονομικά ασφαλείς, το 63% δηλώνει ότι ανυπομονεί να πάει στη δουλειά του, το 79% αισθάνεται περήφανο για τη δουλειά του και το 71% είναι πρόθυμο να προσφέρει περισσότερα από όσα απαιτεί ο ρόλος του. Αντίθετα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι χαμηλότερα για όσους αδυνατούν να καλύψουν τους λογαριασμούς τους (50%,66% και 62%).
