«Ακόµα κι αν εξαφανιστεί το χαρτί, οι λέξεις θα παραµείνουν».
Καπέλο, κορδέλα, πουλί, τριαντάφυλλο. Σ’ ένα νησί χωρίς όνοµα, διάφορα πράγµατα χάνονται το ένα µετά το άλλο. Αποφασίζεται να εξαφανιστούν από τη ζωή των ανθρώπων και όλοι οφείλουν να τα ξεχάσουν για πάντα. Όσοι δεν συµµορφώνονται κινδυνεύουν να συλληφθούν από την αστυνοµία της µνήµης. Όταν µία νεαρή συγγραφέας ανακαλύπτει ότι ο επιµελητής της κινδυνεύει να συλληφθεί, επειδή εκείνος δεν ξεχνά και του είναι πολύ δύσκολο να κρύβει τις αναµνήσεις του, θα κάνει τα πάντα για να τον σώσει. Μαζί, καθώς ο φόβος και η απώλεια σχηµατίζουν ασφυκτικό κλοιό γύρω τους, θα προσκολληθούν στη λογοτεχνία ως τον τελευταίο τρόπο διατήρησης του παρελθόντος. Τι θα γίνει όµως όταν αρχίσουν να εξαφανίζονται και τα βιβλία; Ποιος ξέρει τι θα εξαφανιστεί στη συνέχεια;
Η Αστυνοµία της µνήµης είναι ένα βιβλίο για τη δύναµη της µνήµης και το τραύµα της απώλειας, µια αλληγορική ιστορία, ένα αιχµηρό σχόλιο για τους σκοτεινούς κρατικούς µηχανισµούς παρακολούθησης και επιτήρησης.
Η Γιόκο Ογκάουα γεννήθηκε το 1962 στην Οκογιάµα της Ιαπωνίας και σήµερα ζει στο Χιόγκο. Από τις σηµαντικότερες σύγχρονες συγγραφείς της χώρας της, έχει τιµηθεί µε όλα τα σηµαντικά λογοτεχνικά βραβεία της Ιαπωνίας. Κείµενά της έχουν δηµοσιευτεί στα περιοδικά New Yorker, A Public Space και Zoetrope. Έχει γράψει, µεταξύ άλλων, το Άρωµα πάγου, το Ξενοδοχείο Ίρις και τον Παράµεσο.
Εξαιρετικά πρωτότυπη συγγραφέας. - Paul Auster
Το µυθιστόρηµα της Ογκάουα ανακαλεί µεν το 1984 του Τζορτζ Όργουελ του, το Φαρενάιτ 451 του Ρέυ Μπράντµπερυ και τα Εκατό χρόνια µοναξιά του Γκαµπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αλλά διαθέτει εντελώς δική του φωνή και δύναµη. - Time
Aριστούργηµα... Ένα µυθιστόρηµα που µας κάνει να βλέπουµε διαφορετικά... Ένα σπάνιο έργο µε θαρραλέα οπτική. - The Guardian
Ήρεµα συγκλονιστικό... Η Ογκάουα βρίσκει νέους τρόπους για να εκφράσει παλιές ανησυχίες σχετικά µε τον αυταρχισµό, τη λεηλασία του περιβάλλοντος και την προθυµία της ανθρωπότητας να είναι συνεργός στον όλεθρό της. - The Washington Post
Μια αριστοτεχνική δυστοπική ιστορία... µουδιάζει το κορµί από τον τρόµο». - The New York Times Book Review
