Μόνιμα κριτήρια για τις περικοπές «πράσινης» ηλεκτροπαραγωγής αναζητά ο ΑΔΜΗΕ σε συνεργασία με την ΕΛΕΤΑΝ, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΑΔΜΗΕ Μάνος Μανουσάκης προ ημερών στην εκδήλωση της ΕΛΕΤΑΕΝ για την Παγκόσμια Ημέρα Αιολικής Ενέργειας.
«Ηδη ξεκινήσαμε το τελευταίο διάστημα μαζί με την ΕΛΕΤΑΕΝ, μια σοβαρή συζήτηση για το πώς θα γίνονται οι περικοπές στις ΑΠΕ. Να μην γίνονται με έναν χαοτικό τρόπο, απλώς για να διασφαλιστεί η ασφάλεια του συστήματος, αλλά να ληφθούν υπόψη διαφορετικά κριτήρια που θα προετοιμάσουμε από κοινού, με ομάδα εργασίας η οποία θα δουλέψει εντατικά το επόμενο διάστημα» επεσήμανε ο κ. Μανουσάκης
Αυτό που εξετάζεται είναι ένα ειδικό Ρυθμιστικό Πλαίσιο Περικοπών ΑΠΕ το οποίο, με βάση και τις ανάγκες του ελληνικού ηλεκτρικού συστήματος, θα θέτει το πλαίσιο των περικοπών της «πράσινης» ηλεκτροπαραγωγής στο μέλλον, με συγκεκριμένες παραμέτρους και διαφανή κριτήρια, π.χ. για το πώς πρέπει να μετράται η παραγωγή μιας μονάδας ΑΠΕ (οι σταθμοί ΑΠΕ που είναι σήμερα συνδεδεμένοι στο Δίκτυο δεν είναι τηλεμετρούμενοι και ο Διαχειριστής δεν έχει σαφή εικόνα) ή για το πώς θα γίνεται ο απολογισμός ως προς τις περικοπές κλπ.
Σύμφωνα με όσα ισχύουν σήμερα, κατά τις ώρες που η ζήτηση ρεύματος είναι χαμηλή, αλλά η παραγωγή των ΑΠΕ υψηλή, ο ΑΔΜΗΕ (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) είναι υποχρεωμένος να προχωρά σε οριζόντιες και αναλογικές έκτακτες περικοπές «πράσινης» ηλεκτροπαραγωγής (ανάλογα με τη ισχύ παραγωγής μίας μονάδας ΑΠΕ τη συγκεκριμένη στιγμή), ένα μέτρο ωστόσο που είναι προσωρινό, προκειμένου να υπάρχει ασφάλεια και ευστάθεια του ηλεκτρικού συστήματος.
Οι περικοπές πράσινης ενέργειας από τον ΑΔΜΗΕ έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από παραγωγούς αιολικής και ηλιακής ενέργειας, γιατί οι μονάδες τους βγαίνουν από το εθνικό σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΣΜΗΕ), χάνοντας, έτσι, πολύτιμα έσοδα.
Οι συνθήκες χαμηλής ζήτησης και υψηλής παραγωγής ΑΠΕ αποτελούν μία νέα πραγματικότητα όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες όσο προχωρά η ενεργειακή μετάβαση. Και η κατάσταση αναμένεται να διατηρηθεί για αρκετά χρόνια, έως ότου προχωρήσουν οι επενδύσεις αποθήκευσης ενέργειας και τελικά οι μονάδες αντλησιοταμίευσης και συσσωρευτών ενέργειας διεισδύσουν στο ηλεκτρικό σύστημα ώστε η περίσσεια ενέργειας τις ώρες μεγάλης παραγωγής των ΑΠΕ να αποθηκεύεται και να εγχέεται στο σύστημα άλλες ώρες τις ημέρας. Έτσι θα διασφαλίζεται μια ισορροπία μεταξύ παραγωγής και ζήτησης.
«Για το ηλεκτρικό σύστημα σε κάθε χώρα, υπάρχει μια απλή εξίσωση: η κατανάλωση ενέργειας ισούται με την παραγωγή της ενέργειας, μείον την αποθήκευση. Άρα η κατανάλωση είναι το όριο, η οποία είναι σταθερή και εξαρτάται από την οικονομική δραστηριότητα. Για να αλλάξει, θα πρέπει να συμβούν σημαντικά γεγονότα και δεν πρόκειται να αλλάξει γρήγορα. Συνεπώς το δίκτυο με τον ρυθμό που αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια θα είναι σε θέση πολύ συντομότερα από αυτό που προβλέπει το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα να καλύπτει όλη την κατανάλωση και όλες τις ΑΠΕ των οποίων η παραγωγή μπορεί να καταναλωθεί στη χώρα ή να εξαχθεί στις γειτονικές αγορές. Άρα πρέπει να εξετάσουμε τους άλλους παράγοντες της εξίσωσης και κυρίως την αποθήκευση. Η ανάπτυξή της είναι αυτή που θα προσθέσει ηλεκτρικό χώρο και θα δώσει τη δυνατότητα να απορροφηθούν περισσότερες ΑΠΕ, δηλαδή να συμμετέχουν περισσότερες ΑΠΕ από αυτές που παράγουν ενέργεια που θα καταναλωθεί την ώρα που παράγεται», ανέφερε ο επικεφαλής του ΑΔΜΗΕ, Μάνος Μανουσάκης .
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΕΛΕΤΑΕΝ Παναγιώτης Λαδακάκος, σημείωσε: «Η αδειοδότηση ενός αιολικού πάρκου παραμένει μια πολύπλοκη και ψυχοφθόρα διαδικασία. Οι αβεβαιότητες και τα ρίσκα στα στάδια ανάπτυξης και κατασκευής παραμένουν μεγάλα. Ο ηλεκτρικός χώρος για νέα έργα τείνει να εξαφανιστεί ενώ πλέον αυξάνεται διαρκώς ο προβληματισμός για θέματα όπως οι περικοπές ενέργειας. Όλοι αντιλαμβάνονται ότι η μεγάλη διείσδυση φέρνει μοιραία και περικοπές αλλά, η επιβολή σε σύγχρονα αιολικά πάρκα εκ των προτέρων και κατά προτεραιότητα, οριζόντιων περικοπών δεν είναι ο ορθός τρόπος εφαρμογής αυτών και πρέπει να επανεξεταστεί. Αυτό, σε συνδυασμό με την απουσία ικανής αποθήκευσης, εκσυγχρονισμού του δικτύου διανομής κ.α. υποδομών, οδηγεί σε αύξηση των αβεβαιοτήτων και άρα του κόστους. Σε μια στιγμή μάλιστα που τα κόστη ανάπτυξης και κατασκευής έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, γεγονός που συνδέεται και με τις ζημιές που γράφουν οι εταιρείες της αιολικής βιομηχανίας στην Ευρώπη».
