Το νέο αναπτυξιακό μοντέλο για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, ανέλυσε ο υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργος Σταθάκης στη Βουλή, στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης.
Ο κ. Σταθάκης αναφέρθηκε αρχικά στα μέτρα που έχουν ληφθεί μέχρι σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση με στόχο την ανάπτυξη, όπως «το ιδιωτικοποιημένο απελευθερωμένο τραπεζικό σύστημα, οι ιδιωτικοποιήσεις, η αποβιομηχάνηση τις ελληνικής οικονομίας κ.ά.», τα οποία όμως, όπως είπε, οδήγησαν την οικονομία στα βράχια.
Ο υπουργός επισήμανε στη συνέχεια τις δύο βασικές κεντρικές ιδέες στις οποίες θα βασιστεί το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της κυβέρνησης τονίζοντας: « Πρώτον: Εμείς σκεφτόμαστε ότι η μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων είναι παράγων οικονομικής ανάπτυξης. Όχι αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων γι' αυτό και τα εργασιακά και το μεγάλο πακέτο της Θεσσαλονίκης.
Δεύτερη ιδέα: Πρέπει να αποστρέψουμε το βλέμμα μας από εύκολες λύσεις τέτοιου τύπου, σαν αυτές που έφερε το μνημόνιο, να σκεφτούμε πραγματικά ψύχραιμα και ειλικρινά αυτή τη μεγάλη μεταστροφή την οποία χρειάζεται ο τόπος».
Τα μέτρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας
Ο κ. Σταθάκης κατά την ομιλία του ανέλυσε 11 συγκεκριμένα μέτρα για το πώς θα γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας και «πώς θα γίνει αυτή η τεράστια μεταστροφή που θα διαλύσει όλα αυτά τα κληροδοτημένα μας προβλήματα», όπως είπε.
Αναλυτικότερα ανέφερε:
«Τομή πρώτη. Προκήρυξη διαγωνισμού για τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες της χώρας. Είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που επί 25 χρόνια εργάζονται οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί με προσωρινές ετήσιες άδειες. Περίπου, φαντάζομαι, όπως και ορισμένες καφετέριες.
Δεύτερη τομή. Διαχείριση των κόκκινων στεγαστικών δανείων. Θα εισάγουμε νόμο άμεσα, ο οποίος θα φέρει την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας αναδιαρθρώνοντας τα δάνεια, μεταφέροντάς τα από τις τράπεζες σε δημόσιο φορέα διαχείρισης για το σύνολο των νοικοκυριών που βρίσκονται κάτω ή κοντά στο όριο της φτώχειας και εισάγοντας νομοθεσία δεσμευτική, με αυστηρούς κανόνες και με ισχυρή διαμεσολάβηση για την επίλυση του προβλήματος των στεγαστικών δανείων για το σύνολο των μεσαίων στρωμάτων.
Τομή τρίτη. Διαχείριση των επιχειρηματικών δανείων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τρόπο φιλικό προς τις επιχειρήσεις, ικανό να επανεκκινήσει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα - χρησιμοποιώ τον όρο χωρίς κανένα αστερίσκο στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητά μας.
Τομή τέταρτη. Νέος αναπτυξιακός νόμος ο οποίος θα δώσει ισχυρά κίνητρα σε επενδύσεις που θέλει και έχει ανάγκη η χώρα με κλαδικά και γεωγραφικά κριτήρια, πρωτίστως με κεντρική του ιδέα ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε τους παλιούς αναπτυξιακούς νόμους και τα προβλήματα που δημιούργησαν και να στραφούμε σε αναπτυξιακούς νόμους που έχουν αιχμή, έχουν υπόσταση και δίνουν πραγματικό κίνητρο πρωτίστως σε νεανικές, κοινωνικές, ιδιωτικές και άλλες επιχειρήσεις.
Δύο επόμενα μέτρα, επί τροχάδην. Θα μεταστρέψουμε πλήρως όλο το σύνθετο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις εξαγωγικές επιχειρήσεις για να το κάνουμε αποτελεσματικό -μιλάμε για πλήρη απόγνωση των εξαγωγικών επιχειρήσεων- και ταυτόχρονα θα απλοποιήσουμε και θα συνεχίσουμε να απλοποιούμε τη γραφειοκρατία με κέντρα εξυπηρέτησης επιχειρήσεων στη βάση του πετυχημένου θεσμού των ΚΕΠ.
Ένα σημείο επίμαχο, που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε οριστικά και αμετάκλητα. Τις Κυριακές τα μαγαζιά θα είναι κλειστά. Η κοινωνία γνωρίζει πολύ καλά να χειρίζεται αυτά τα θέματα. Έχουμε πολλές τουριστικές περιοχές στη χώρα όπου ανοίγουν τα μαγαζιά τις Κυριακές, όμως αυτό το αποφασίζει η τοπική κοινωνία, ο τοπικός εμπορικός σύλλογος και η τοπική περιφέρεια. Αυτό το μοντέλο θα συνεχίσουμε ακριβώς με αυτό τον τρόπο.
Τελευταία τομή, και με αυτήν κλείνω. Η Ελλάδα πληρώνει και έχει πληρώσει αρκετά έναν τεράστιο κατασκευαστικό τομέα όπου ο τρόπος τιμολόγησης, η διαχείριση και η διαφάνεια των μεγάλων έργων χρειάζεται μια μεγάλη διαρθρωτική τομή. Στο αναπτυξιακό μας μοντέλο δεν θα υπάρξει μόνο η μεγάλη μεταστροφή από τα μεγάλα στα μικρά και μεσαία έργα, αυτά που πραγματικά έχει ανάγκη ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας αλλά ταυτόχρονα θα θέσει τους νέους διάφανους κανόνες με τους οποίους θα ξέρουμε ότι τα χρήματα του δημοσίου πάνε για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται».
