Το Ελεγκτικό Συνέδριο δημοσιοποίησε σήμερα έκθεση ελέγχου, από την οποία αναδεικνύεται η ανάγκη ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού και μια καλύτερη συνεργασία μεταξύ των αρμοδίων φορέων, προκειμένου να αξιοποιηθεί η δημόσια περιουσία, για τις στεγαστικές ανάγκες των υπηρεσιών του Ελληνικού Δημοσίου, των ΝΠΔΔ, κ.λπ., με τελικό στόχο τη μείωση του κόστους και την αποτελεσματικότερη διαχείριση των δημόσιων πόρων.
Ειδικότερα, το Ελεγκτικό Συνέδριο διενήργησε έλεγχο επί των συστημάτων που εφαρμόζονται για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών υπηρεσιών του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς και των ΝΠΔΔ, όπως είναι οι υγειονομικές περιφέρειες της χώρας, ο e-ΕΦΚΑ, ο ΕΟΠΥΥ και η ΔΥΠΑ.
Τα πορίσματα που προέκυψαν, σύμφωνα με την έκθεση, είναι τα ακόλουθα:
1. Έλλειψη σχεδιασμού για τις στεγαστικές ανάγκες
Οι στεγαστικές ανάγκες των δημοσίων φορέων:
• Δεν βασίζονται σε οργανωμένο και προκαθορισμένο σχεδιασμό.
• Δεν καταγράφονται και δεν παρακολουθούνται συστηματικά.
• Δεν υπάρχουν επαρκείς θεσμικές δικλίδες που να διασφαλίζουν την επανεξέταση του υφιστάμενου καθεστώτος στέγασης, σε περίπτωση ουσιώδους μεταβολής των αναγκών αυτών.
2. Ελλιπή εργαλεία καταγραφής της στέγασης
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την καταγραφή της στέγασης:
• Παρουσιάζουν σημαντικές ελλείψεις στον σχεδιασμό τους.
• Δεν είναι ενταγμένα σε ένα ενιαίο και λειτουργικό σύστημα παρακολούθησης των στεγαστικών αναγκών.
• Παρέχουν αποσπασματική πληροφόρηση για το υφιστάμενο καθεστώς στέγασης.
3. Συστηματική χρήση μισθώσεων ως μόνιμων λύσεων
Διαπιστώθηκε εκτεταμένη προσφυγή στη μίσθωση ακινήτων για τη στέγαση δημοσίων υπηρεσιών:
• Οι μισθώσεις έχουν, στην πράξη, μακροχρόνιο χαρακτήρα.
• Αντιμετωπίζονται ως μόνιμες λύσεις και όχι ως προσωρινές, όπως προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο.
4. Περιορισμένη αξιολόγηση εναλλακτικών λύσεων
Η δυνατότητα εξέτασης όλων των διαθέσιμων στεγαστικών επιλογών είναι περιορισμένη, καθώς:
• Κάθε φορέας γνωρίζει μόνο τα ακίνητα που ο ίδιος διαχειρίζεται.
• Οι αρμοδιότητες για την επιλογή στεγαστικής λύσης είναι κατακερματισμένες και ασαφείς.
• Δεν υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες συνεργασίας μεταξύ φορέων για συστέγαση ή διάθεση χώρων ούτε σχετικά κίνητρα.
Η επιλογή μίσθωσης παρουσιάζει δυσκολίες, καθώς:
• Οι διαθέσιμες επιλογές ακινήτων είναι συχνά περιορισμένες.
• Παρατηρούνται καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών.
