Οι Οργανισμοί Συλλογικής Διαχείρισης Δικαιωμάτων Μουσικής σε κοινή τους επιστολή, τάσσονται υπέρ του νομοσχεδίου του ΥΠΠΟ που βρίσκεται σε διαβούλευση έως την 14η Μαρτίου.
Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:
Οι άνθρωποι του ελληνικού τραγουδιού συνθέτες, στιχουργοί, ερμηνευτές, εκτελεστές είχαμε σαν πάγιο αίτημα εδώ και χρόνια την θεσμική στήριξη του ευαίσθητου εθνικού μας ρεπερτορίου. Το ελληνικό τραγούδι, κυρίαρχη έκφραση στην καθημερινότητά μας και κεντρικό συστατικό στοιχείο του σύγχρονου πολιτισμού μας έχει μόνο να ωφεληθεί από αυτή τη σημαντική πρωτοβουλία.
Πολλές χώρες στον κόσμο και ειδικά στην ΕΕ η Γαλλία έχουν ψηφίσει εδώ και πολλά χρόνια και εφαρμόζουν απρόσκοπτα αντίστοιχους νόμους που προστατεύουν τα εθνικά τους ρεπερτόρια. Αντιθέτως, πολλές χώρες που δεν προέβλεψαν αντίστοιχα, βλέπουν την εγχώρια παραγωγή τους να συρρικνώνεται και να εκτοπίζεται σχεδόν ολοκληρωτικά από το εισαγόμενο τραγούδι.
Μέσα στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον οι προκλήσεις είναι τεράστιες και δοκιμαζόμαστε διαρκώς, παραμένουμε όμως παραγωγικοί μέσα στην ιδιοτυπία και την πολυμορφία μας.
Αυτό που έχει καταφέρει να επιζήσει και να ανθίσει στην Ελλάδα, μια μολονότι μικρή χώρα με τόσες πολλές τοπικές σκηνές και ιδιαιτερότητες, δεν είναι καθόλου αυτονόητο για άλλους λαούς. Κι όμως, είναι κοινός τόπος για εμάς. Για εμάς, που κάθε μέρα τη ζωή, μας συντροφεύουν ελληνικά τραγούδια σημερινά αλλά και παλαιότερα που αποτελούν ολοζώντανα και αναπόσπαστα κομμάτια του συλλογικού μας βιώματος.
Χαιρετίζουμε λοιπόν την πρωτοβουλία του ΥΠΠΟ, που με την κατάθεση προς ψήφιση αυτού του νομοθετήματος στη χώρα μας κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την δημιουργία ενός νέου πλαισίου που δεν θα προστατεύει μονάχα εμάς, τους ανθρώπους του τραγουδιού αλλά παράλληλα θα εξασφαλίζει τη διάρκεια και τη δημιουργική συνέχεια αυτής της μοναδικής μας κληρονομιάς.
Επί της αρχής μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους και για τις επιμέρους λεπτομέρειες θα καταθέσουμε βελτιωτικές προτάσεις στην διαβούλευση. Τόσα χρόνια η πολιτεία στήριξε (και σωστά έπραξε) το ελληνικό θέατρο και τον ελληνικό κινηματογράφο. Χαιρόμαστε που τώρα (έστω και με καθυστέρηση) έφτασε η ώρα και για το ελληνικό τραγούδι.
