«Η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τον διορισμό Λιγνάδη, την καθυστερημένη αντίδραση και την προσπάθεια συγκάλυψης είναι σαφής, αντικειμενική και δυστυχώς δεν έχει αναληφθεί.
Από την άλλη, το ελληνικό #MeToo είναι ένα κίνημα που τώρα γεννιέται και πρέπει να μείνει ελεύθερο κι ακηδεμόνευτο. Να μην εγκλωβιστεί σε πρόσκαιρες κομματικές ατζέντες. Τις φωνές των θυμάτων που σπάνε το φόβο και τη σιωπή πρέπει ως πολιτικό σύστημα να τις ακούσουμε με σεβασμό και να τις υπερασπιστούμε όλοι από κοινού. Ούτε να τις καπελώσουμε ούτε να τις φιμώσουμε. Να τις αναδείξουμε με όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Αλλιώς μέσα από την ανούσια κομματική αντιπαράθεση, θα αποθαρρύνουμε τα θύματα.
Η ΝΔ και ο Σύριζα επιχειρούν να εκμεταλλευτούν με αλληλοκατηγορίες και αντεγκλήσεις, ένα συλλογικό κίνημα, που απαιτεί τεράστιο κουράγιο απ’ τους εκφραστές του.
Η στιγμή είναι πιο μεγάλη απ’ τις κομματικές μικρότητες. Τα θύματα μας διδάσκουν το ένα μετά το άλλο με το θάρρος τους. Ας αντλήσουμε ως πολιτικό σύστημα απ’ αυτό το θάρρος.
Αν μη τι άλλο τους χρωστάμε».
