Ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης παραχωρώντας συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» αναφέρει ότι «στο Μέγαρο Μαξίμου σήμερα δεν υπάρχουν σκοτεινά δωμάτια και τροχήλατες βαλίτσες, όταν μάλιστα σ’ αυτή τη μικρή χώρα όλα μαθαίνονται εν τέλει, και ο κόσμος το γνωρίζει καλά ότι εμείς δεν είμαστε ίδιοι με τους προηγούμενους».
Παράλληλα θεωρεί δεδομένη την ομαλή έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, διαψεύδοντας τις πληροφορίες που φέρουν το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ να έχει ζητήσει τη μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων να εφαρμοστούν ένα χρόνο νωρίτερα. «Η εκτίμησή μας είναι ότι η εικόνα της ελληνικής οικονομίας δεν δίνει έδαφος στους δανειστές για τέτοιες αξιώσεις, εξάλλου το αναγνωρίζουν και οι ίδιοι» τονίζει, προσθέτοντας ότι το θέμα προέκυψε από την αντιπολίτευση που «μετατρέπει ένα θεωρητικό ενδεχόμενο σε βεβαιότητα».
Αναφερόμενος στην κυβερνητική συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ο κ. Φλαμπουράρης υπογραμμίζει ότι αυτή στηρίζεται «στην εντιμότητα, στην εμπιστοσύνη, στη διαφάνεια και κυρίως στο σεβασμό των διαφορετικών ιδεολογικών προελεύσεων» και πως όσο τηρούνται αυτά «κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει. Αυτό βεβαίως, δεν εμποδίζει επιμέρους διαφοροποιήσεις, ακόμη και σε σοβαρά θέματα, ως προς τα οποία, θεμιτά ο καθένας μπορεί να διατυπώνει τις θέσεις του».
Ερωτηθείς για τις συναντήσεις που πραγματοποιούνται με επιχειρηματίες στο Μέγαρο Μαξίμου, ο υπουργός απαντά ότι «η κυβέρνηση πρέπει και επιδιώκει σχέσεις με οποιονδήποτε που η δραστηριότητά του, πολιτική, επιχειρηματική ή άλλη, επιδρά στα δημόσια πράγματα», υπογραμμίζοντας ότι «επί των ημερών μας προσέρχονται οι πάντες. Και οι απολυμένοι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι και οι κάθε είδους διαμαρτυρόμενοι και οι παράγοντες της δημόσιας ζωής και αρχηγοί κρατών. Αλλά στο φως της ημέρας και με τις κάμερες και τους δημοσιογράφους απέξω».
Σχετικά με την υπόθεση Novartis τέλος, τονίζει ότι «η μόνη καθοριστική παρέμβασή μας στη Δικαιοσύνη είναι η… μη παρέμβασή μας. Αυτό έδωσε το αναγκαίο οξυγόνο ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει χωρίς το φόβο της όποιας παρέμβασης και να δράσει όπως θεωρεί κάθε φορά σωστό. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που κάποτε ασκεί εμμέσως, δια των αποφάσεών της, δραστικότατη αντιπολίτευση στις πολιτικές μας αποφάσεις. Αυτά είναι πλέον αποδείξιμα από τα ίδια τα γεγονότα».
