Δέκα χρόνια έχουν περάσει από την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, του 15χρονου μαθητή που έπεσε νεκρός από τη σφαίρες του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, μια πράξη που προκάλεσε πρωτοφανή επεισόδια βίας στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, ενώ ειδικότερα η Αθήνα έζησε «τις χειρότερες ταραχές στην Ελλάδα από το 1974, οπότε και αποκαταστάθηκε η δημοκρατία» όπως έγραψε ο Guardian.
Το μοιραίο βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008, το νήμα της ζωής του Αλέξη Γρηγορόπουλου είχε κοπεί απότομα και βίαια. Δίπλα του στεκόταν ο φίλος και συμμαθητής του για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, Νίκος Ρωμανός. Μόλις είχε αλλάξει για πάντα και η δίκη του.
Όπως έγραψε αργότερα σε μακροσκελή επιστολή του τον Δεκέμβριο του 2015, η κηλίδα από αίμα που είδε στο πεζόδρομο της Μεσολογγίου τον έκανε να «βάλει φωτιά στις γέφυρες της παρελθοντικής του ζωής και να περάσει στις γραμμές του παράνομου αναρχικού αγώνα». Από εκείνη την στιγμή ο 15χρονος αποφάσισε να αφοσιωθεί «στον πόλεμο εναντίον της εξουσίας», με την ιστορία του να γίνεται πρωτοσέλιδο πολλάκις μέσα στα επόμενα χρόνια.
Όπως θα πει η μητέρα του, Παυλίνα Νάσιουτζικ, διδάκτωρ Φιλοσοφίας και γνωστή συγγραφέας, «Ο Νίκος κρατούσε το φέρετρο, ο Αλέξανδρος ξεψύχησε στα χέρια του, από εκεί ξεκίνησαν όλα». Ήταν το «δεύτερο θύμα του Κορκονέα» όπως έγραφαν τότε τα μέσα ενημέρωσης.
Μέσα σε δύο μήνες από τον θάνατο του Αλέξανδρου, ο εγγονός του Αθανάσιου Νάσιουτζικ (πρωταγωνιστής του περιβόητου εγκλήματος στο Κολωνάκι το 1984, όταν ο συγγραφέας Αθανάσιος Διαμαντόπουλος δολοφονήθηκε με 97 κτυπήματα σφυριού, έγκλημα για το οποίο δικάστηκε και φυλακίστηκε ο Νάσιουτζικ) που λατρεύει τις τέχνες και τον Παναθηναϊκό και μισεί τους καθωσπρεπισμούς, θα μεταμορφωθεί ολοκληρωτικά. Αλλάζει σχολείο αφήνοντας τη Σχολή Μωραΐτη, εξαφανίζεται από το σπίτι και ξεκινά επαφές με τον αντεξουσιαστικό χώρο. Σταματά να παρίσταται ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη για τον φόνο του Γρηγορόπουλου, κάνοντας λόγο για «στημένη δίκη» και σχεδιάζει πως θα περάσει από την αναρχική θεωρία στην πράξη.
Την Παρασκευή 1η Φεβρουαρίου 2013 ο Ρωμανός συλλαμβάνεται μαζί με τρία άτομα για απόπειρα ένοπλης ληστείας στην Αγροτική Τράπεζα και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στο Βελβεντό Κοζάνης. Οι φωτογραφίες του με τα πρησμένα μαυρισμένα μάτια από την συμπλοκή με την αστυνομία που τους εντόπισε γρήγορα και τους ακινητοποίησε, κάνουν το γύρο του διαδικτύου. Οι αρχές δεν θα καταφέρουν να τον συνδέσουν με τους «Πυρήνες της Φωτιάς» και καταδικάστηκε ως ποινικός κατηγορούμενος, με την ανώτατη όμως ποινή που προβλέπεται για ανάλογα αδικήματα. Η αναγνώριση ελαφρυντικών επειδή «δεν πυροβόλησε τους αστυνομικούς που τον καταδίωξαν, ούτε χρησιμοποίησε τον όμηρο ως ασπίδα για να διαφύγει» δεν γίνεται δεκτή επειδή δηλώνει πως δεν μετανιώνει για τις πράξεις του. Καταδικάζεται σε 15ετή κάθειρξη. Και ξεκινά το διάβασμα.
Θα περάσει μετά από εξετάσεις που έδωσε στο ειδικό εξεταστικό κέντρο των φυλακών στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Μονάδων Υγείας του ΤΕΙ Αθηνών. Μπορεί αυτή η επιτυχία του να επαινέθηκε από την Πολιτεία, ωστόσο όταν ήρθε η ώρα για τη φοίτηση, τα υπουργεία άρχισαν να ρίχνουν το μπαλάκι το ένα στο άλλο. Η άρνηση να του δοθεί φοιτητική άδεια, θα τον οδηγήσει να κάνει απεργία πείνας που θα διαρκέσει 31 ημέρες, προκαλώντας μία τεράστια συζήτηση σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Τελικά λόγω της κρισιμότητας της υγείας του ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου, θα καταθέσει στη Βουλή τροπολογία, σύμφωνα με την οποία επιτρεπόταν η εκπαιδευτική άδεια με τη χρήση «βραχιολιού». Μέχρι σήμερα εξακολουθεί να παρακολουθεί τα εργαστήρια αλλά και να δίνει εξετάσεις στο ΤΕΙ.
Μέσα στις φυλακές Αυλώνα παντρεύτηκε και την κατά δύο χρόνια μικρότερή του Βιργινία. Γνωρίστηκαν στο σχολείο και δεν χώρισαν ακόμα και τα χρόνια που ήταν καταζητούμενος. Στη φυλακή η επικοινωνία ήταν δύσκολη, αφού δεν είχε το δικαίωμα να τον επισκέπτεται τρεις φορές την εβδομάδα όπως οι γονείς και οι συγγενείς. Τη λύση έδωσε η πρόταση γάμου. Μετά από διαδικαστικά προβλήματα τελικά η τελετή έγινε στις 8 Αυγούστου του 2014 όπου ο Νίκος Ρωμανός παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στις Φυλακές Αυλώνα την αγαπημένη του, στο γραφείο του διευθυντή των φυλακών, παρουσία μόνο των μελών των δύο οικογενειών.
