Είναι σίγουρα χαμηλότεροι από ό,τι φοβόντουσαν, αλλά οι νέοι αμερικανικοί τελωνειακοί δασμοί θα πλήξουν σκληρά την Ευρώπη. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Κίνα, η Ιαπωνία... καμία χώρα δεν είναι άτρωτη. Ο Ντόναλντ Τραμπ το ανακοίνωσε αυτό κατά την επιστροφή του στην Ουάσινγκτον, και σε αυτό το θέμα ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει διστάσει.
Παραδόξως, ένα αίσθημα ανακούφισης κυριεύει τους επιχειρηματικούς ηγέτες. Όχι ότι τους αρέσουν τα δασμολογικά εμπόδια, τα οποία αυξάνουν το κόστος, τροφοδοτούν τον πληθωρισμό, διαταράσσουν τις γραμμές παραγωγής και καταλήγουν πάντα να επιβραδύνουν την καινοτομία, αλλά μισούν την αβεβαιότητα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Οι κανόνες έχουν τεθεί σε ισχύ. Οι επιχειρήσεις θα οργανωθούν και θα προχωρήσουν σε ένα καθαρό παγκόσμιο οικονομικό και εμπορικό τοπίο. Από τη μία πλευρά, μια Αμερική που υψώνει οδοφράγματα. Από την άλλη, μια Κίνα που επιδίδεται σε μαζικό ντάμπινγκ για να πουλήσει τα πλεονάσματά της. Σε αυτό το πλαίσιο, εναπόκειται στην Ευρώπη να προσαρμοστεί και να ανακάμψει. Αν θέλει να παραμείνει πιστή στο ελεύθερο εμπόριο, πρέπει να μάθει να αμύνεται. Αυτό σημαίνει αποτελεσματικούς μηχανισμούς αντιντάμπινγκ, απαιτήσεις για ευρωπαϊκό περιεχόμενο σε στρατηγικά κινεζικά προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ στις χώρες μας και στοχευμένους και πραγματικά αποτρεπτικούς τελωνειακούς δασμούς όταν είναι απαραίτητο. Η προστασία της ίδιας δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαρνηθεί τις αρχές της. σημαίνει ότι πρέπει να δώσει στον εαυτό της τα μέσα για να τις εφαρμόσει. Αλλά η Ευρώπη πρέπει επίσης να ξέρει πώς να αντιμετωπίσει όσους εκμεταλλεύονται το ανοιχτό της πνεύμα για να επιβληθούν. Πρέπει να αντισταθεί στην επιρροή των ψηφιακών γιγάντων και των μεγάλων αμερικανικών τραπεζών, οι οποίες ευημερούν ευτυχώς, καταλαμβάνοντας το κεφάλαιο και τα δεδομένα μας. Είναι επιτακτική ανάγκη να θέσουμε όρια, να ορίσουμε τους όρους μας και να επιβάλουμε τους κανόνες μας.
Και, πάνω απ 'όλα, η E.E. πρέπει να απελευθερωθεί από τα δικά της μπλοκαρίσματα. Διότι όσο οι επιχειρήσεις της παρεμποδίζονται από την υπερβολική γραφειοκρατία, τα παράλογα πρότυπα και τη βραδύτητα που αποθαρρύνει την πρωτοβουλία, δεν θα είναι σε θέση να ανταγωνιστούν.
Σε έναν κόσμο όπου οι σχέσεις εξουσίας θεωρούνται δεδομένες, η Ευρώπη δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να μιλάει, να υπόσχεται και να αναβάλλει. Για να αποφύγουν τη λήθη και τη φτώχεια, οι παλιές χώρες μιας παλαιάς ηπείρου πρέπει να ξαναμάθουν τους κανόνες της εξουσίας για να αντισταθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.
.
