Ο Τομέας Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ αναφέρει σε ανακοίνωσή του ότι το Προσχέδιο του Προϋπολογισμού «επιβεβαιώνει αυτό που βιώνουν καθημερινά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις», ότι «πίσω από την πανηγυρική εικόνα των κυβερνητικών ‘επιτυχιών' βρίσκεται μια άδικη οικονομική πολιτική που στηρίζεται σε υψηλή φορολογική επιβάρυνση της κατανάλωσης και του εισοδήματος από εργασία».
Ειδικότερα αναφέρει ότι η κυβέρνηση είχε προϋπολογίσει για το 2026 πρωτογενές πλεόνασμα 2,8% του ΑΕΠ, δηλαδή 7,2 δισ. ευρώ και τώρα εκτιμά ότι θα φτάσει στο 3,6% του ΑΕΠ ή στα 9,55 δισ. ευρώ. «Δεν πρόκειται για κάποιο δημοσιονομικό ή αναπτυξιακό θαύμα. Η εξήγηση βρίσκεται στην ‘υπεραπόδοση' της ακρίβειας», σημειώνει, προσθέτοντας ότι «μόνο από τον ΦΠΑ η υπέρβαση φτάνει τα 1,2 δισ. ευρώ, ενώ άλλα 560 εκατ. ευρώ προέρχονται από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και τη τιμαριθμική προσαρμογή της φορολογικής κλίμακας».
Ο αρμόδιος Τομέας του ΠΑΣΟΚ τονίζει ότι το Προσχέδιο του 2027 «διατηρεί ένα φορολογικό μείγμα στο οποίο η έμμεση φορολογία εξακολουθεί να έχει δυσανάλογο βάρος», ενώ προσθέτει ότι «σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα παραμένει μία από τις χώρες της ΕΕ με τη μεγαλύτερη εξάρτηση από τους έμμεσους φόρους» και πως το Προσχέδιο «επιβεβαιώνει τη σταθεροποίηση αυτής της εικόνας».
Σημειώνει πως την ίδια στιγμή, παραμένουν άλυτες οι βασικές διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, καθώς «στο πρώτο εξάμηνο του 2026, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών αγγίζει το 7,7% του ΑΕΠ» και, επίσης, η κυβέρνηση για το 2027 «προβλέπει και πάλι τις εισαγωγές να αυξάνονται ταχύτερα από τις εξαγωγές: 4,0% έναντι 3,1%».
Υπογραμμίζει ότι «το ίδιο χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και στην πραγματικότητα εμφανίζεται και στους μισθούς». «Η κυβέρνηση προβάλλει αύξηση των αμοιβών ανά εργαζόμενο κατά 3,9% το 2027, αλλά το ίδιο το Προσχέδιο αναγνωρίζει ότι, μετά τον πληθωρισμό, η πραγματική αύξηση περιορίζεται μόλις στο 1,4%», αναφέρει.
Ο Τομέας Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ σχολιάζει κατόπιν των παραπάνω ότι η εικόνα είναι «καθαρή»: «υπεραπόδοση φόρων και υπερπλεονάσματα από τη μία, επίμονη ακρίβεια, ασθενής πραγματική ενίσχυση των εισοδημάτων και διεύρυνση του παραγωγικού ελλείμματος από την άλλη».
«Η οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας έχει εξαντλήσει τα όριά της. Η χώρα χρειάζεται ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, μείωσης των ανισοτήτων και οικοδόμησης ενός δικαιότερου φορολογικού συστήματος. Η αλλαγή πορείας είναι κοινωνική αναγκαιότητα», αναφέρει καταληκτικά.
