Σε μια ανακοίνωση που θα συζητηθεί προχώρησε η Σοφία Βούλτεψη, με αφορμή την απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ που διαγράφει δημοσιογράφους για το ζήτημα του δημοψηφίσματος, ενώ επιβάλει μικρότερες ποινές σε κάποιους άλλους και αθωώνει δύο. Καλεί δε να δοθεί η «Μάχη των Οχυρών», καθώς «τα οχυρά δεν παραδίδονται».
Στην ανακοίνωση της η βουλευτής της Ν.Δ., δημοσιογράφος και πρώην υπουργός χαρακτηρίζει την απόφαση ως «μαύρη σελίδα στην ιστορία της ΕΣΗΕΑ» και τον Απρίλιο, οπότε και εκδόθηκε η απόφαση, ως «μαύρο Απρίλιο», συγκρίνοντάς τον με τον Απρίλιο του ‘ 41, όταν εισέβαλλαν στη χώρα οι Γερμανοί αλλά και με τον Απρίλιο του ’67 και τη Χούντα.
Ολόκληρη η δήλωση:
«Δήλωση της Σοφίας Βούλτεψη, βουλευτού Β΄ Αθηνών και δημοσιογράφου, για τις διαγραφές μελών της ΕΣΗΕΑ. Μαύρη σελίδα στην Ιστορία της ΕΣΗΕΑ, του ιστορικότερου και πνευματικότερου σωματείου της χώρας, του σωματείου των Κονδυλάκη, Παλαμά, Νιρβάνα, Βάρναλη, Μωραϊτίνη, Παπαντωνίου, Ξενόπουλου, Ουράνη, Παλαιολόγου, Χάρη, Ψαθά, Σακελλάριου, Πλωρίτη και τόσων άλλων τιμημένων ονομάτων της ελληνικής λογοτεχνίας και δημοσιογραφίας.
Μαύρη μέρα για την ελληνική δημοσιογραφία του Θουκυδίδη, του Ξενοφώντα, του Πρωταγόρα, του Ανάξαρχου.
Μαύρη μέρα για τη Δημοκρατία η 6η Απριλίου 2016, ημέρα που το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ προχώρησε στη διαγραφή δημοσιογράφων μόνο και μόνο επειδή είπαν τη γνώμη τους – και κυρίως επειδή η γνώμη τους ήταν διαφορετική από την κυβερνητική «κυρίαρχη άποψη».
Μαύρος Απρίλιος και αυτός. Όπως ο Απρίλιος του 1941, όταν, ακριβώς την 6η Απριλίου, οι Γερμανοί εισέβαλαν στη χώρα και επέβαλαν άγρια Κατοχή και σκληρή Λογοκρισία, κατά τις επιταγές του Γκαίμπελς, που έλεγε: «Ζητούμε νόμο κατά του συνειδητού πολιτικού ψεύδους και κατά της διαδόσεώς του στον Τύπο. Οι αντίθετες προς το κοινό συμφέρον εφημερίδες πρέπει να καταργηθούν».
Όπως ο Απρίλιος του 1967, όταν η χούντα των συνταγματαρχών κατέλυε τη Δημοκρατία και έβαζε στον γύψο όλες τις ελευθερίες, με το αλήστου μνήμης «απεφασίσαμεν και διατάσσομεν», με τη δημιουργία της Υπηρεσίας Εποπτείας Τύπου και με τον Γ. Παπαδόπουλο να λέει: «Ως χειρουργοί είμεθα υποχρεωμένοι να εξουδετερώσωμε τους τιναγμούς και τους κραδασμούς που κάμνετε – οι δημοσιογράφοι – εις το χειρουργικό μας κρεββάτι, ως απαιτούντες να εκφράσετε ελευθέρως τας αντιλήψεις σας. Εν πάση περιπτώσει έχετε υποχρέωσιν να δεχθήτε την σοβαρότητα της εγχειρήσεως και να μας βοηθήσετε».
Η ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί αυτόκλητα να μετατραπεί στο επίσημο κέντρο εποπτείας και προπαγάνδας που η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός αποφάσισαν να δημιουργήσουν, ιδρύοντας (με τον τελευταίο περί αδειοδότησης καναλιών νόμο) «Συμβούλιο Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής», με επικίνδυνες αναφορές σε «εσωτερική κοινή γνώμη», «εσωτερική πολιτική ενημέρωση» και «δημοσιογραφική διαμεσολάβηση».
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να παρακολουθεί σφυρίζοντας αδιάφορα την ωμή παραβίαση των άρθρων 2, 5 και 14 του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που διασφαλίζουν την προσωπική ελευθερία και την ελευθερία του Τύπου.
Το Πειθαρχικό Συμβούλιο οφείλει να ανακαλέσει άμεσα μια απόφαση που προκάλεσε πανελλήνια (και ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης) κατακραυγή και το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ οφείλει επιτέλους να διασφαλίσει την ελευθερία της γνώμης, την ελευθερία του Τύπου και την ομαλή λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.
Αυτή την ώρα που η κυβέρνηση παρεμβαίνει στον πυρήνα του ατομικών ελευθεριών και στην αρχή της διάκρισης των εξουσιών, έχουμε όλοι ιστορική υποχρέωση να περιφρουρήσουμε όλα εκείνα για τα οποία αγωνίστηκαν και έχυσαν το αίμα τους οι ήρωες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Δημοσιογραφίας.
Αυτόν τον Απρίλιο ας δώσουμε ξανά τη Μάχη των Οχυρών. Και τα οχυρά δεν παραδίδονται…
Αθήνα, 8 Απριλίου 2016»
