Θετικές είναι οι προβλέψεις για την ελληνική παραγωγικότητα, έως το 2026, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Ετήσια Έκθεση 2025 του Εθνικού Συμβουλίου Παραγωγικότητας της Ελλάδας, του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).
Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ αναμένεται, η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας να σημειώσει συνολική αύξηση 2,3% σε όρους ΑΕΠ ανά εργαζόμενο και 2% σε όρους ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας το 2026, σε σύγκριση με το 2024.
Υπενθυμίζεται ότι η συνολική παραγωγικότητα των συντελεστών παραγωγής (TFP) κατέγραψε αύξηση 1,1% το 2024. Η συμβολή της έντασης κεφαλαίου στην αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας ήταν οριακή και η παραγωγικότητα του κεφαλαίου αυξήθηκε κατά 1,5% το 2024, υποδεικνύοντας βαθμιαία ομαλοποίηση και καλύτερη αξιοποίηση του φυσικού κεφαλαίου.
Γενικότερα, όπως αναφέρεται, κατά την περίοδο 2023-2024, η ελληνική οικονομία συνέχισε να μεγεθύνεται με υψηλότερο ρυθμό από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,3% ήταν από τις υψηλότερες στην Ευρώπη, αντικατοπτρίζοντας την ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας, μέσω της μείωσης της ανεργίας, της αύξησης της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό, της βελτίωσης της αποδοτικότητας και της σημαντικής αναβάθμισης της ποιότητας των επενδύσεων. Η ελληνική παραγωγικότητα ανέκαμψε ήπια, με αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 1% σε όρους ΑΕΠ ανά εργαζόμενο και 0,77% σε όρους ΑΕΠ ανά ώρα εργασίας. Αντίθετα, η ΕΖ19 και η ΕΕ27 παρουσίασαν μηδενικές ή οριακά θετικές μεταβολές.
Ακόμη, όπως επισημαίνεται, το γεγονός ότι ο ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας στηρίχτηκε σε επενδύσεις με μεσομακροπρόθεσμη απόδοση (ιδιαιτέρως δημόσιες επενδύσεις) και στη μείωση της ανεργίας δικαιολογεί την περιορισμένη βελτίωση της παραγωγικότητας. Ταυτοχρόνως αναδεικνύει ότι η περαιτέρω βελτίωση της παραγωγικότητας απαιτεί επενδύσεις με κατάλληλα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, υποδηλώνεται ότι η συντήρηση ή και η αύξηση του ρυθμού μεγέθυνσης θα μπορούσε να προέλθει από τη βελτίωση του βαθμού απασχόλησης του εργατικού δυναμικού σε βαθμό μεγαλύτερο από τη μείωση της ανεργίας, η οποία θα προέλθει από τη μείωση του ανενεργού (εκτός εργασίας και εκτός εκπαίδευσης) πληθυσμού, διότι ο καταγεγραμμένος άνεργος πληθυσμός αρχίζει να προσεγγίζει το ανθρώπινο δυναμικό με ελάσσονες δεξιότητες.
Η δημοσιονομική εξυγίανση παραμένει κρίσιμη για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη. Η μείωση του δείκτη χρέους προς ΑΕΠ και το σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα —που προήλθε από περιορισμό δαπανών και αύξηση εσόδων— διευκολύνουν τη δυνατότητα μελλοντικών επενδύσεων σε νέες τεχνολογίες, καινοτομία και στρατηγικούς κλάδους της οικονομίας, όπως η αγροδιατροφή, η καθαρή ενέργεια, οι πρώτες ύλες και η άμυνα. Παράλληλα, η αναβάθμιση του ανθρώπινου κεφαλαίου μέσω σύγχρονων συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης κρίνεται απαραίτητη για την προσαρμογή του εργατικού δυναμικού στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της παραγωγής.
Η δημόσια διοίκηση εξακολουθεί να αποτελεί σημείο χρόνιων αδυναμιών. Η Ελλάδα παρουσιάζει χαμηλή αποδοτικότητα δημόσιων δαπανών, υπολειπόμενη του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Βασικές προτεραιότητες πολιτικής περιλαμβάνουν την υιοθέτηση προϋπολογισμού βάση αποτελεσμάτων, τη διαφάνεια και την ενίσχυση της λογοδοσίας.
Ακόμη, η ενίσχυση της επιχειρηματικής Ε&Α και η ενδυνάμωση των συνεργείων μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και βιομηχανίας αποτελούν κρίσιμη προϋπόθεση για την αναβάθμιση της τεχνολογικής βάσης της οικονομίας.
«Η βελτίωση της παραγωγικότητας, η ενίσχυση του τεχνολογικού δυναμικού, η αναβάθμιση των θεσμών και η ενίσχυση της βιομηχανικής βάσης αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για να επιτευχθεί διατηρήσιμη σύγκλιση με την Ευρώπη. Η αξιοποίηση παραγωγικών επενδυτικών ευκαιριών, η ενίσχυση της Ε&Α και ο ψηφιακός μετασχηματισμός μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για μία νέα περίοδο υψηλής παραγωγικότητας και οικονομικής ανθεκτικότητας» καταλήγει το ΚΕΠΕ.
