H εφημερίδα Corriere della Sera, σε ανάλυσή της διερωτάται για ποιο λόγο «Ελλάδα και Πορτογαλία έχουν καλύτερες οικονομικές επιδόσεις από την Ιταλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία;».
Στην εκτενές άρθρο, υπογραμμίζεται ότι «σήμερα, η απόδοση των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου είναι κατά τρεις μονάδες χαμηλότερη από της Γαλλίας, και κατά δεκαοκτώ μονάδες από της Ιταλίας», ενώ «η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία θεωρούνται, σήμερα, λιγότερο ασφαλείς όχι μόνο από την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, αλλά και από αυτήν που παλαιότερα ήταν ο αδύναμος κρίκος της ομάδας, δηλαδή την Ελλάδα».
Παράλληλα, στην ανάλυση υπογραμμίζεται ότι ενώ γνωστή γαλλική αλυσίδα σουπερμάρκετ αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ιταλία, επέστρεψε πρόσφατα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με την Corriere, «η τρόικα ευθύνεται για πολλά λάθη που έγιναν, κυρίως, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο». «Υπερβολικοί δισταγμοί, υπερβολική λιτότητα αλλά, κυρίως, μια λάθος ανάγνωση της κρίσης, η οποία έριχνε όλο το φταίξιμο στις χώρες που είχαν πληγεί απ' αυτή, και όχι στην ατελή αρχιτεκτονική του ευρώ» σημειώνει η ιταλική εφημερίδα.
Διερωτάται δε «για ποιο λόγο οι χώρες που υπέστησαν μια ταπεινωτική και αδέξια παρέμβαση στην κυριαρχία τους, σήμερα έχουν καλύτερες οικονομικές επιδόσεις από εκείνες που τους επέβαλαν τους διάφορους όρους», υπενθυμίζοντας δε ότι στους δώδεκα μήνες μέχρι τον Μάρτιο η Γερμανία παρουσίασε μηδενική ανάπτυξη, η Γαλλία της τάξης του 0,6% και η Ιταλία του 0,7%, ενώ η Πορτογαλία αναπτύχθηκε οικονομικά κατά ποσοστό 1,6%, η Ελλάδα κατά 2,2% και η Ισπανία κατά 2,8%.
Όπως υπογραμμίζει η Corriere: «Μπορεί να πρόκειται και για μια αύξηση η οποία συνδέεται με έναν διεθνή τουρισμό που θα μπορούσε και να μειωθεί ξαφνικά, αλλά δεν είναι ανάπτυξη, "ντοπαρισμένη" από το έλλειμμα» διότι «Ιρλανδία, Ελλάδα και Πορτογαλία σήμερα παράγουν πλεόνασμα, η Ισπανία μείωσε κατά το ήμισυ το έλλειμμα σε σχέση με το ΑΕΠ της, ενώ Ιταλία, Γαλλία καταγράφουν επιδείνωση του ισοζυγίου». Παράλληλα, υπενθυμίζεται ότι και το δημόσιο χρέος, την τελευταία δεκαετία έχει μειωθεί αισθητά στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, και αρκετά στην Ισπανία.
Στο άρθρο γίνεται αναφορά στο ότι η ελληνική κοινωνία, πάντως, παραμένει ακόμη αδύναμη και φτωχοποιημένη, με σχεδόν αποκλειστική εξάρτηση από τον τουρισμό και τους εφοπλιστές, ενώ η χώρα δεν έχει ακόμη επιστρέψει στην προ κρίσεως οικονομική παραγωγή και πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού -όπως και στην Ισπανία- ζει κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας.
«Οι χώρες που ήπιαν το πικρό φάρμακο της τρόικας, όμως, δείχνουν να απειλούνται λιγότερο -προς το παρόν- από τον ανοργάνωτο, αντιδυτικό και αντιευρωπαϊκό λαϊκισμό, ο οποίος χαρακτηρίζει τη Δύση τα τελευταία χρόνια», γράφει η εφημερίδα του Μιλάνου. Η οποία σημειώνει, παράλληλα, πως και σε ό,τι αφορά την ψηφιοποίηση του δημοσίου τομέα, Ιταλία, Γαλλία και Γερμανία έκαναν βήματα πίσω, ενώ Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα, βήματα προόδου.
Παράλληλα, ο αναλυτής Φεντερίκο Φουμπίνι εκτιμά ότι στις χώρες που επλήγησαν από την οικονομική κρίση «υπήρξε μια κάποια ανανέωση στον κρατικό μηχανισμό», ενώ, αναφερόμενος στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη υπογραμμίζει:
«Προέρχεται από μια από τις μεγάλες οικογένειες της χώρας, αλλά πήρε πτυχίο σε business administration στο Χάρβαρντ, μάστερ στο Στάνφορντ και απέκτησε μέθοδο εργασίας στην εταιρία McKinsey, πριν ανέλθει στην εξουσία στα 51 του χρόνια». «Ο δε Ισπανός υπουργός Οικονομικών Κάρλος Κουέρπο, φοίτησε στο London School of Economics, διαθέτει διδακτορικό στον τομέα αρμοδιότητάς του και ανέλαβε καθήκοντα στα 42 του. Πριν από εκείνον, η Νάντια Καλβίνιο είχε φτάσει στην ίδια θέση στα 50 της, μετά από διεθνείς σπουδές Οικονομικών και μια σταδιοδρομία ανωτάτου επιπέδου στους ευρωπαϊκούς θεσμούς», προσθέτει η εφημερίδα της ιταλικής συμπρωτεύουσας.
«Πότε είδαμε κάτι το ανάλογο, σε μια κυβέρνηση πολιτικών στην Ιταλία, στην Γαλλία ή στην Γερμανία; Εκεί όπου οι ομάδες ιθυνόντων είναι κλειστές ή έχουν παγιωθεί, όσοι ανέρχονται και παραμένουν στην εξουσία επί δεκαετίες, έχουν αναγκαστικά εξασκήσει μόνον μια ικανότητα, για να επιβιώσουν και να επιβληθούν: να καταφέρνουν να πορεύονται, μέσα σε κλειστές και παγιωμένες ομάδες ιθυνόντων. Εκεί που οι ομάδες αυτές είναι ανοικτές -ή άνοιξαν μετά από μια έκρηξη, όπως την κρίση του ευρώ- μετρά και το τι σπούδασες και τι ξέρεις να κάνεις. Η διαφορά, στο τέλος, φαίνεται», καταλήγει η Corriere della Sera.
