Με αφορμή έγγραφο που παρουσίασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, κατά την άτυπη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο, το Βερολίνο έθεσε το θέμα της χρεοκοπίας των κρατών - μελών της Ευρωζώνης εντός της νομισματικής ένωσης.
Το τρισέλιδο έγγραφο, το οποίο περιήλθε στην κατοχή της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt, αναφέρει: «Η Ευρωζώνη δεν διαθέτει διαδικασίες για αντιμετώπιση των κρατών που έχουν μεγάλα χρέη και δεν έχουν πλέον πρόσβαση στις αγορές». Επίσης, πρόσθεσε ότι αυτός είναι ο λόγος που η αναδιάρθρωση των χρεών των κρατών είναι νομικά και πρακτικά δύσκολη και συνήθως γίνεται πολύ αργά. Αυτό προκαλεί οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες οι οποίες μπορούν να οξύνουν την κρίση.
Σ’ αυτό το έγγραφο, ο Σόιμπλε προτείνει μια διαδικασία αναδιάρθρωσης των χρεών μιας χώρας. Όπως υποστηρίζει, στα κρατικά ομόλογα των χωρών της ευρωζώνης θα πρέπει να περιλαμβάνεται ένας όρος, που θα αναγκάζει όλους τους ομολογιούχους να συμμετέχουν σε ένα πιθανό κούρεμα του χρέους. Αμέσως μόλις η χώρα αυτή πάρει βοήθεια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, θα πρέπει να «παρατείνεται αυτόματα» ο χρόνος ωρίμανσης των ομολόγων της. Επίσης, θα πρέπει να γίνεται ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους αυτής της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Σύμφωνα με τον Σόιμπλε, οι τράπεζες και τα κράτη συνδέονται με έναν καταστροφικό τρόπο. Η χρεοκοπία μας τράπεζας μπορεί να ωθήσει μια χώρα στην οικονομική κρίση, αλλά και αντίστροφα η πολιτική που ακολουθεί μια χώρα μπορεί να προκαλέσει αναταραχή στις αγορές. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θέλει να σταματήσει αυτόν τον φαύλο κύκλο.
Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνει να αλλάξουν οι κανόνες για τα κρατικά ομόλογα, τα οποία πλέον δεν θα πρέπει να θεωρούνται επενδύσεις που δεν ενέχουν κίνδυνο. Μέχρι στιγμής οι τράπεζες δεν παρέχουν ασφάλεια στην περίπτωση που καταρρεύσουν τα κρατικά ομόλογα. Ο Σόιμπλε θέλει να το αλλάξει αυτό, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη θα πρέπει να προχωρήσει μόνη της προς αυτή την κατεύθυνση και να μην περιμένει να υπάρξει συμφωνία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Επιπλέον, σ’ αυτό το έγγραφο ο Γερμανός υπουργός κρίνει και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί να είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και παράλληλα να ασκεί νομισματική πολιτική.
Τέλος, υποστηρίζει ότι η νομισματική πολιτική θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη. Για να γίνει κάτι τέτοιο όμως είναι απαραίτητη η αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών, κάτι που θα αργήσει να γίνει. Αυτό όμως που μπορεί να γίνει προς το παρόν είναι μια σχετική συμφωνία.
