Την ανάγκη σχεδιασμού και υλοποίησης μιας νέας βιομηχανικής πολιτικής με στόχο την επιστροφή της χώρας στην κανονικότητα, την ευημερία και τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας επισημαίνουν με κοινό άρθρο τους στο ΑΠΕ-ΜΠΕ οι πρόεδροι των πέντε βιομηχανικών συνδέσμων της χώρας.
Η κοινή παρέμβαση των Θεόδωρου Φέσσα (ΣΕΒ), Αθανάσιου Σαββάκη (ΣΒΒΕ), Ευριπίδη Δοντά (ΣΒΘ&ΚΕ), Δημήτρη Μαθιού (ΣΒΑΠ), Κλεομένη Μπάρλου (ΣΕΒΠΕ), ενόψει των εκλογών, περιγράφει τους άξονες της νέας πολιτικής που προτείνει η βιομηχανία.
«Τη στιγμή που η Ευρώπη κινείται με γοργούς ρυθμούς προς μια νέα βιομηχανική πολιτική που θέτει φιλόδοξους στόχους και κινητοποιεί χρηματοδοτικούς και επενδυτικούς πόρους, ώστε να αναστραφεί το κύμα αποβιομηχάνισης που σαρώνει την ήπειρό μας, στην Ελλάδα που τόσο έχει ανάγκη την παραγωγή, την εξωστρέφεια, την καινοτομία και τις σταθερές θέσεις εργασίας, δεν διαθέτουμε στοιχειώδεις αρχές βιομηχανικής πολιτικής, ούτε θεσμικό συνομιλητή των επιχειρήσεων με το κράτος.
Και όμως, η βιομηχανία και η μεταποίηση λειτουργούν πολλαπλασιαστικά για την οικονομία όσο κανένας άλλος τομέας. Σύμφωνα με στοιχεία και μελέτες της BUSINESSEUROPE για την Ευρώπη, οι βιομηχανικές χώρες εμφανίζουν συστηματικά πολύ καλύτερες αναπτυξιακές επιδόσεις, συγκριτικά με τις χώρες χωρίς ιδιαίτερη βιομηχανική εξειδίκευση».
Επισημαίνεται ακόμα ότι η μεγαλύτερη συνεισφορά της βιομηχανίας και της μεταποίησης αφορά στην απασχόληση, καθώς υπολογίζεται πως τουλάχιστον το 32% των θέσεων εργασίας του πρωτογενούς τομέα, το 20% στην εφοδιαστική αλυσίδα και το 34% στις υπηρεσίες εξαρτώνται από τη βιομηχανία και τη μεταποίηση.
«Στην Ελλάδα, δυστυχώς χάσαμε το τρένο της ανταγωνιστικότητας στα χρόνια της εύκολης ανάπτυξης (που βασίσθηκε στην κατανάλωση με δανεικά) και επιτρέψαμε τη ραγδαία αποβιομηχάνιση της οικονομίας μας» προσθέτουν επίσης οι πρόεδροι των πέντε βιομηχανικών συνδέσμων της χώρας.
Στο κείμενο γίνεται επίσης αναφορά στις προκλήσεις: «Στην κρισιμότερη καμπή της κρίσης η χώρα μας βρίσκεται αντιμέτωπη με δυο ταυτόχρονες και καίριες προκλήσεις: Η μια είναι η ανάγκη άμεσης εφαρμογής όλων των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικών προσαρμογών της συμφωνίας με τους εταίρους. Η δεύτερη πρόκληση αφορά στην εκπόνηση και υλοποίηση των πολιτικών που θα λειτουργήσουν ως αναπτυξιακό αντίβαρο, αξιοποιώντας τις πολλές ευκαιρίες που υπάρχουν, περιορίζοντας τις επιπτώσεις του νέου κύκλου ύφεσης που ανοίγεται μπροστά μας και αποτρέποντας τη δομική ανεργία».
Οι πρόεδροι των πέντε βιομηχανικών συνδέσμων καταλήγουν:
«Η μετάβαση προς ένα νέο αναπτυξιακό υπόδειγμα δεν είναι αυτόματη διαδικασία. Απαιτεί σχέδιο, οργάνωση και συνεργασία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
Οι παρεμβάσεις που προτείνουμε αποτελούν αναγκαίες συνθήκες για την αποτελεσματική μεταστροφή της ελληνικής οικονομίας με δυναμική και διατηρήσιμη ανάπτυξη, πολλές και καλές νέες θέσεις εργασίας, εξαγωγικό προσανατολισμό και εδραίωση της χώρας μας ως ενός ελκυστικού προορισμού άμεσων ξένων επενδύσεων».
