Υπάρχει ένα τυφλό κορίτσι που ζούσε από τα 7 του χρόνια σε ένα κλουβί.
Επιτέλους, εδώ και λίγες µέρες η 18χρονη σήµερα κοπέλα ζει σε ένα δωµάτιο που κατασκευάστηκε ειδικά για εκείνη, ένα δωµάτιο µε παράθυρο και τοίχους καλυµµένους µε µαλακό υλικό ώστε να µην κάνει κακό στον εαυτό του. Δείχνει πιο ήρεµη, ίσως και χαρούµενη λίγες στιγµές, κάποιες λεξούλες ξεστοµίζει πού και πού, κι ένα ραδιόφωνο σπάει τη µοναξιά του περιορισµού της. Κι αν δεν είναι ελεύθερη, τουλάχιστον δεν βιώνει πια την ντροπιαστική συνθήκη του εγκλεισµού στο κλουβί.
Το ίδιο συµβαίνει πλέον και µε τους άλλους 5 πρώην έγκλειστους σε κλουβιά, που ζούσαν υπό συνθήκες βασανισµού στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, το κολαστήριο των εγκαταλειµµένων. Με τη µεταφορά τους σε δωµάτια µειώθηκαν οι αυτοτραυµατισµοί και οι άνθρωποι δείχνουν πιο ήρεµοι.
Μετά τα αποκαλυπτικά πρωτοσέλιδα ρεπορτάζ του «Εθνους» τον Νοέµβριο του 2018, µε τις φωτογραφίες της νεαρής κοπέλας που µεγάλωσε µέσα στο κλουβί εγκαταλειµµένη απ’ όλους, το κράτος κινητοποιήθηκε µε ταχύτητα, ενώ ταυτόχρονα η οµάδα παρέµβασης του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού (που µε χρηµατοδότηση της ΜΚΟ Lumos έχει ιδρύσει η Βρετανίδα συγγραφέας του Χάρι Πότερ Τζ.Κ. Ρόουλινγκ), η οποία είχε αναλάβει το δύσκολο έργο να βγάλει από τα κλουβιά τους τελευταίους έγκλειστους (τους είχαν εκεί για να µην αυτοτραυµατιστούν), κατόρθωσε να αποκαθηλώσει όλους τους ασθενείς.
Μετά τη δηµοσιοποίηση της αδιανόητης ιστορίας, µέσα στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών δηµιουργήθηκαν σε σύντοµο χρονικό διάστηµα τρία ειδικά δωµάτια (soft rooms) για τη φιλοξενία τέτοιων περιπτώσεων, ώστε κανείς να µην κλείνεται πια σε κλουβί. Στις 10 Δεκεµβρίου δηµοσιεύτηκε ΦΕΚ µε κοινή απόφαση των υπουργών Εφης Αχτσιόγλου και Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου για την πρόσληψη 15 ατόµων διαφόρων ειδικοτήτων στο ΚΕΠΕΠ Λεχαινών, οι οποίοι θα συνεχίσουν το έργο της οµάδας παρέµβασης, και 8 ακόµα για το Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Αττικής.
Επίσης, µε υπογραφές των αναπληρωτών υπουργών Θεανώς Φωτίου και Γιώργου Χουλιαράκη, δηµοσιεύτηκε στις 12 ∆εκεµβρίου και η απόφαση για την έναρξη της αποϊδρυµατοποίησης, οι προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας «Στεγών Υποστηριζόµενης ∆ιαβίωσης Ατόµων µε Αναπηρίες», τις οποίες θα µπορούν να δηµιουργούν φυσικά ή νοµικά πρόσωπα δηµοσίου ή ιδιωτικού δικαίου.
Οταν δηµιουργηθούν οι Στέγες, θα βρουν καταφύγιο έξω από τα σηµερινά άσυλα άτοµα µε αναπηρία που διαθέτουν υψηλό, µέσο ή χαµηλό βαθµό αυτονοµίας, ηλικίας άνω των 18 ετών. Δυστυχώς για τα ανήλικα παιδιά µε αναπηρία δεν έχει ακόµα προβλεφθεί ανάλογη δοµή, µε αποτέλεσµα οι άνθρωποι που ασχολούνται µε το ζήτηµα να εκφράζουν επιφυλάξεις.
Ανθρώπινη διαβίωση
Οπως λέει στο «Εθνος» ο κ. Γιώργος Νικολαΐδης, ψυχίατρος και διευθυντής Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, η αποκαθήλωση των τελευταίων εγκλείστων σε κλουβιά και οι αποφάσεις που προαναφέρθηκαν αποτελούν αναµφίβολα θετικό γεγονός. Ωστόσο, παρατηρεί, µέχρι να δηµιουργηθούν οι Στέγες, οι περίπου 45 ασθενείς στα Λεχαινά και πολλοί σε άλλα ιδρύµατα της επικράτειας θα συνεχίσουν να έχουν µια διαβίωση ασυλικού τύπου µε βάση τη συνεχή κατάκλιση και όχι µια ανθρώπινη διαβίωση σε µικρά σπιτάκια υπό επίβλεψη ειδικών.
«Εµείς έχουµε κάνει µαζί µε την ΜΚΟ Lumos προτάσεις για να αναπτυχθούν οι συγκεκριµένες δοµές και έχει από πέρυσι εγκριθεί κονδύλι 8,5 εκατ. ευρώ. Ωστόσο ακόµα δεν υπάρχει αναλυτικό. Θετικές οι υποσχέσεις, αλλά ας µην ξεχνάµε πως η χρονιά είναι προεκλογική. Επίσης υπάρχουν αντιδράσεις από τοπικούς παράγοντες που ζητούν οι χωροθετήσεις να γίνουν στην ίδια περιοχή ώστε να έχει και αναπτυξιακή διάσταση η αλλαγή. Οµως δεν µπορεί να γίνεται κοινωνική πολιτική µε τέτοια θέµατα. Γι’ αυτό είµαστε ακόµα επιφυλακτικοί, ώσπου τα σχέδια να γίνουν πράξη και να ξεκινήσει η αποϊδρυµατοποίηση» τονίζει.
Πηγή: ethnos.gr
