Κάποια στιγμή στα μέσα Οκτωβρίου οι ΗΠΑ μπορεί να μη διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους για την κάλυψη όλων των υποχρεώσεών τους καθώς δεν υπάρχει συμφωνία για την αύξηση του ορίου στο δημόσιο χρέος.
Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε αύξηση των έντοκων πληρωμών κατά δεκάδες δισ. δολάρια και ίσως να οδηγήσει την οικονομία σε ύφεση. Το όριο του δημόσιου χρέους, αν δηλαδή θα αυξηθεί ή όχι, είναι πολιτική απόφαση. Οπότε, αν υπάρξει μερική στάση πληρωμών ή όχι, είναι επίσης πολιτική απόφαση. Μόνο μία φορά οι ΗΠΑ ήρθαν σε «μετωπική σύγκρουση» με το όριο του δημόσιου χρέους. Ηταν το 1979 και το χάσμα ήταν αμελητέο. Αλλά ακόμα και αυτή η παράλειψη εκτιμάται ότι προκάλεσε αύξηση των έντοκων πληρωμών του κράτους κατά 0,6% για απεριόριστο χρονικό διάστημα. Πρόσφατα, ειδικότερα το 2011, η ασυμφωνία μεταξύ των μελών του Κογκρέσου για το όριο του χρέους οδήγησε στην υποβάθμιση της αμερικανικής οικονομίας από τον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor’s.
Σήμερα, μια αύξηση των επιτοκίων δανεισμού κατά 0,2%, ετησίως μπορεί να επιβαρύνει το αμερικανικό κράτος με επιπλέον δαπάνες 400 δισ. δολ. την επόμενη δεκαετία. Μπορεί να προκαλέσει, επίσης, άνοδο του κόστους δανεισμού των αμερικανικών επιχειρήσεων, καθώς τα επιτόκια επηρεάζονται από αυτά του δημόσιου χρέους.
Ο Λευκός Οίκος δεν διαθέτει σήμερα την εμπειρία και τα προσόντα για τη λήψη άμεσων αποφάσεων, ενώ δείχνει να διευρύνεται ολοένα και περισσότερο το πεδίο συγκρούσεων. Παρ’ όλα αυτά, ο Στίβεν Μνούτσιν, υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, κατανοεί τη σοβαρότητα του θέματος. Ο Τζον Μάικλ Μαλβάνεϊ, διευθυντής της Υπηρεσίας Διαχείρισης και Προϋπολογισμού στον Λευκό Οίκο και ιδρυτικό μέλος της συντηρητικής ομάδας των Ρεπουμπλικανών «Freedom Caucus», θεωρεί ότι η υπέρβαση του υφιστάμενου ορίου στο δημόσιο χρέος των ΗΠΑ δεν θα έχει επιπτώσεις στην οικονομία.
Διακοπή των λειτουργιών του κράτους συμβαίνει όταν το υπουργείο Οικονομικών ναι μεν διαθέτει τα απαραίτητα κεφάλαια για να καλύψει υποχρεώσεις του δημοσίου, αλλά το Κογκρέσο αρνείται να δώσει το πράσινο φως για να υλοποιηθούν. «Μετωπική» σύγκρουση με το όριο του δημόσιου χρέους, αντιθέτως, προκύπτει αν το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει τα απαραίτητα κεφάλαια στους τραπεζικούς λογαριασμούς του, διότι το Κογκρέσο αρνείται να δώσει έγκριση για τη χρηματοδότηση ελλειμμάτων.
Αν το υπουργείο Οικονομικών έρθει αντιμέτωπο με το όριο χρέους χωρίς να μπορεί να το υπερβεί, τότε έχει δύο ρεαλιστικές επιλογές: να καλύψει όποιες πληρωμές προκύψουν ή να δώσει προτεραιότητα σε ορισμένες υποχρεώσεις, όπως υποστηρίζει ο Τζον Μάικλ Μαλβάνεϊ. Εκτός των έντοκων πληρωμών στους επενδυτές, δεν είναι βέβαιον αν το υπουργείο Οικονομικών έχει τη δυνατότητα να δώσει προτεραιότητα σε ορισμένες υποχρεώσεις του Δημοσίου εις βάρος άλλων. Ο λόγος είναι ότι δεν είναι σχεδιασμένα γι’ αυτές τις ανάγκες τα μηχανογραφικά συστήματα του Δημοσίου.
Σύμφωνα με το αμερικανικό Σύνταγμα, δεν προβλέπεται καμία διάκριση αναφορικά με τις υποχρεώσεις του δημοσίου. Αν το δημόσιο επιλέξει να μην καλύψει κάποιες υποχρεώσεις υπέρ άλλων, αυτό θα σημάνει μερική στάση πληρωμών.
Πηγή: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
