Ενώ οι διπλωματικοί θεσμοί παγκοσμίως φυλλορροούν, η πολεμική βιομηχανία φαίνεται να κεφαλαιοποιεί με τον πιο κυνικό τρόπο τη διεθνή αστάθεια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Ισραήλ, οι αμυντικές εξαγωγές του οποίου κατέγραψαν ιστορικό υψηλό για πέμπτο διαδοχικό έτος, αγγίζοντας το πρωτοφανές ποσό των 19,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων (16,5 δισ. ευρώ). Η επίδοση αυτή μεταφράζεται σε μια επιθετική αύξηση της τάξης του 30% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, διπλασιάζοντας τον όγκο των πωλήσεων σε βάθος πενταετίας και τετραπλασιάζοντάς τον μέσα σε μια δεκαετία.
Η γεωγραφική κατανομή αυτών των εξοπλιστικών ροών αποκαλύπτει μια συνειδητή στροφή των διεθνών αγορών προς τη στρατιωτικοποίηση. Η Ευρώπη αναδείχθηκε εκ νέου ο κορυφαίος πελάτης, απορροφώντας το 36% του συνολικού όγκου, κυρίως λόγω της ανασφάλειας που πυροδότησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Ακολουθεί η περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού με 32% (σχεδόν διπλασιάζοντας το μερίδιό της από τα 3,4 δισ. στα 6,1 δισ. δολάρια λόγω των σινικών απειλών), ενώ οι χώρες των Συμφωνιών του Αβραάμ (Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική) κάλυψαν το 15%, παρά το τεταμένο περιφερειακό κλίμα.
Η δομή των συμβολαίων μαρτυρά τη σπουδή των κρατών για άμεση εξοπλιστική θωράκιση. Το 53% των συμφωνιών αφορούσε «mega-deals» αξίας άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων το καθένα. Τη μερίδα του λέοντος κατέλαβαν τα συστήματα αεράμυνας, οι πύραυλοι και οι ρουκέτες (29%), ακολουθούμενα από συστήματα παρακολούθησης και οπτρονικής (22%), τα οποία σημείωσαν κατακόρυφη άνοδο από το ισχνό 6% του προηγούμενου έτους. Παράλληλα, τα συστήματα ραντάρ, ηλεκτρονικού πολέμου και τα drones κατέλαβαν από 11% έκαστο.
Η ηγεσία του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας, μέσω του Υπουργού Ισραέλ Κατς και του Γενικού Διευθυντή Αμίρ Μπαράμ, δεν δίστασε να συνδέσει αυτή την εμπορική έξαρση με τις «επιχειρησιακές επιτυχίες» των IDF στα μέτωπα της Γάζας, του Λιβάνου και του Ιράν μετά την 7η Οκτωβρίου 2023. Ουσιαστικά, οι εν εξελίξει πολέμοι λειτούργησαν ως ένα ζωντανό, μακάβριο πεδίο δοκιμών (battle-tested), μετατρέποντας την ανθρώπινη και υλική καταστροφή σε ένα άτυπο αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικό εργαλείο μάρκετινγκ για εταιρείες-κολοσσούς όπως η IAI, η Rafael και η Elbit Systems, οι οποίες συγκεντρώνουν πλέον ένα ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών ύψους 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Παρά τη διεθνή κατακραυγή, τις απόπειρες αποκλεισμού από εκθέσεις όπλων και τα κινήματα μποϋκοτάζ για τη διαχείριση των ανθρωπιστικών κρίσεων, οι ξένες κυβερνήσεις συνεχίζουν τυφλά να προτεραιοποιούν την αγορά τεχνολογίας αιχμής, όπως τα αντιπυραυλικά συστήματα Arrow 3. Η πρόσφατη νομοθετική μεταρρύθμιση του Ισραήλ για τη χαλάρωση των ρυθμιστικών ελέγχων και την απλούστευση των αδειοδοτήσεων εξαγωγής, επιβεβαιώνει ότι η ηθική υποχωρεί άτακτα μπροστά στο κέρδος της πολεμικής βιομηχανίας.
