Στρες, παρενόχληση, παρατεταμένες ώρες εργασίας σε ημερήσια βάση: οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι στη δουλειά στοιχίζουν τη ζωή σε 840.000 ανθρώπους ετησίως στον κόσμο, προειδοποιεί σε έκθεσή του ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO), υπογραμμίζοντας «μια μεγάλη και αυξανόμενη απειλή για την υγεία των εργαζομένων». Υπό τον τίτλο: «Το εργασιακό περιβάλλον από ψυχοκοινωνικής απόψεως: παγκόσμιες εξελίξεις και άξονες δράσης», η έκθεση αυτή δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα, πριν από τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ILO, ο οποίος στηρίζεται κυρίως σε δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), οι παράγοντες ψυχοκοινωνικών κινδύνων που συνδέονται με την εργασία προκαλούν «περίπου 840.000 θανάτους ετησίως που αποδίδονται σε καρδιαγγειακές παθήσεις ή σε ψυχικές διαταραχές».
Επισημαίνοντας ότι πηγή των ασθενειών αυτών είναι συχνά πολλαπλοί παράγοντες, στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι επιμήκεις μελέτες «διαπιστώνουν σταθερές συνδέσεις ανάμεσα στην αρνητική ψυχοκοινωνική έκθεση στην εργασία (…) και την ψυχική και καρδιαγγειακή υγεία». Στην έκθεση εντοπίζονται πέντε παράγοντες σημαντικών ψυχοκοινωνικών κινδύνων που συνδέονται με την εργασία: στρες, υπερβολική διάρκεια εργασίας, έκθεση σε παρενόχληση, έλλειψη ισορροπίας μεταξύ προσπαθειών και αμοιβών και επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Οι συντάκτες της υπογραμμίζουν ότι το 35% των εργαζομένων στον κόσμο δουλεύει πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα και ότι το 23% από αυτούς έχει υποστεί τουλάχιστον μια μορφή βίας ή παρενόχλησης στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Οι μετανάστες, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι ηλικιωμένοι, οι νέοι, όπως και τα άτομα με επισφαλείς συνθήκες εργασίας ή οι απασχολούμενοι στην άτυπη οικονομία είναι πιο εκτεθειμένοι στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους από τους άλλους εργαζομένους.
Τηλεργασία, ψηφιοποίηση, Τεχνητή Νοημοσύνη…: «παντού στον κόσμο, το εργασιακό περιβάλλον υφίσταται σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο βαθιά μετάλλαξη», υπογραμμίζει επίσης ο ILO, ο οποίος επισημαίνει ταυτοχρόνως μια «αυξανόμενη αναγνώριση της πρόληψης των ψυχοκοινωνικών κινδύνων ως εθνικής προτεραιότητας σε όλες τις περιοχές». Στην έκθεση προτείνεται η ενίσχυση της έρευνας για να αποκτηθούν «τακτικά, εναρμονισμένα και συγκρίσιμα δεδομένα σε διεθνή κλίμακα» και να αξιολογηθούν με μεγαλύτερη αυστηρότητα οι πολιτικές που θα ακολουθηθούν για τη διάδοση των αποτελεσματικών προσεγγίσεων.
Επίσης συνιστάται να υπάρξει καλύτερη συνεργασία μεταξύ των αρχών που είναι επιφορτισμένες με την υγεία στην εργασία, των ιδρυμάτων δημόσιας υγείας και των κοινωνικών εταίρων για να βελτιωθεί η πρόληψη και, στον χώρο εργασίας, να βελτιωθεί το κατά πόσον λαμβάνονται υπόψη οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι από τους διευθυντές, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους. Στην έκθεση επισημαίνεται επίσης το ετήσιο οικονομικό κόστος των καρδιαγγειακών παθήσεων και των ψυχικών διαταραχών που συνδέονται με τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, το οποίο εκτιμάται στο «1,37% του παγκόσμιου ΑΕΠ».
