Η εθνική υπηρεσία ερευνών της Ινδίας ανακοίνωσε ότι διεξάγει ποινική έρευνα σε βάρος του Ανίλ Αμπάνι και άλλων προσώπων, έπειτα από μήνυση που κατέθεσε η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, κατηγορώντας τους για απάτη.
Ο Ανίλ Αμπάνι, μικρότερος αδελφός του Μουκές Αμπάνι, του πλουσιότερου ανθρώπου της Ασίας, έχει επιχειρηματικά συμφέροντα σε διάφορους τομείς, από τον ενεργειακό μέχρι τον αμυντικό.
Η State Bank of India (SBI) υποστηρίζει ότι ο Ανίλ και η εταιρεία τηλεπικοινωνιών Reliance Communications έκαναν «ψευδείς δηλώσεις» και «απάτες» για να επιτύχουν πιστωτικές διευκολύνσεις και στη συνέχεια «ιδιοποιήθηκαν» τραπεζικά κεφάλαια εκτελώντας συναλλαγές που δεν ήταν σύμφωνες με τους όρους των δανείων τους. Η εταιρεία αυτή έχει πλέον κηρύξει πτώχευση και τη διαχείρισή της έχει αναλάβει ειδικός διαχειριστής αφερεγγυότητας.
Η SBI υποστηρίζει ότι λόγω των ενεργειών του Ανίλ και της εταιρίας απώλεσε 29,29 δισ. ρουπίες (περίπου 286 εκατομμύρια ευρώ).
Το Κεντρικό Γραφείο Ερευνών ανακοίνωσε ότι η καταγγελία της τράπεζας θα εξεταστεί «σε βάθος».
Νωρίτερα η υπηρεσία ερεύνησε τα γραφεία της Reliance Communications και την κατοικία του Ανίλ Αμπάνι. Εκπρόσωπός του είπε ότι ο μεγιστάνας «διαψεύδει κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς» και «θα υπερασπιστεί τον εαυτό του, όπως οφείλει». Η καταγγελία της τράπεζας αφορά πράξεις που έγιναν πριν από δέκα και πλέον χρόνια. Εκείνη την εποχή, ο Αμπάνι ήταν «μη εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας και δεν εμπλεκόταν στην καθημερινή διαχείρισή της», διευκρίνισε ο εκπρόσωπος, σημειώνοντας ότι η SBI αυτοβούλως απέσυρε τις μηνύσεις σε βάρος άλλων πέντε μη εκτελεστικών διευθυντών, όχι όμως και εκείνη σε βάρος του Αμπάνι.
Ο Ανίλ Αμπάνι είχε βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο πριν από επτά χρόνια, όταν ο Ινδός πολιτικός Ραχούλ Γκάντι κατηγόρησε τον πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι και τον επιχειρηματία για «ύποπτες συναλλαγές» που σχετίζονταν με την αγορά γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών Rafale. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας, τον Δεκέμβριο του 2018, απέρριψε το αίτημα διενέργειας έρευνας σημειώνοντας ότι δεν βρήκε «κανένα ουσιαστικό στοιχείο» που να δείχνει ότι «επρόκειτο για υπόθεση εμπορικής ευνοιοκρατίας υπέρ κάποιας πλευράς εκ μέρους της ινδικής κυβέρνησης».
