Η Ιρανή Ναργκίς Μοχαμαντί, νομπελίστρια της ειρήνης το 2023, θέλει να εκδώσει την αυτοβιογραφία της και εργάζεται επίσης πάνω σ' ένα άλλο βιβλίο που θα περιγράφει τις συνθήκες των γυναικών που είναι φυλακισμένες, όπως η ίδια, στο Ιράν για εγκλήματα γνώμης, δήλωσε η ίδια στο περιοδικό Elle.
Η Ναργκίς Μοχαμαντί έδωσε αυτή τη σπάνια συνέντευξη εξ αποστάσεως, επωφελούμενη από προσωρινή αποφυλάκισή της τριών εβδομάδων για ιατρικούς λόγους, η οποία άρχισε στις 4 Δεκεμβρίου.
«Τελείωσα την αυτοβιογραφία μου και έχω την πρόθεση να την εκδώσω. Γράφω ένα άλλο βιβλίο για τις επιθέσεις και τη σεξουαλική παρενόχληση εναντίον των γυναικών που κρατούνται στο Ιράν. Ελπίζω ότι θα εκδοθεί σύντομα», δηλώνει η ιρανή αγωνίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, απαντώντας στα περσικά, γραπτώς και με φωνητικά μηνύματα, σε ερωτήσεις που τέθηκαν από το γαλλικό περιοδικό.
«Το σώμα μου έχει αποδυναμωθεί, είναι αλήθεια, έπειτα από τρία χρόνια κράτησης χωρίς άδεια και επανειλημμένες αρνήσεις φροντίδας που ήταν για μένα σοβαρή δοκιμασία, αλλά το νοητικό μου είναι χαλύβδινο», διαβεβαιώνει η Μοχαμαντί.
Η νομπελίστρια της ειρήνης είναι φυλακισμένη στη φυλακή Εβίν της Τεχεράνης.
«Στην πτέρυγα των γυναικών, είμαστε εβδομήντα, κάθε κοινωνικού και πολιτισμικού κύκλου, κάθε ηλικίας και κάθε πολιτικής ευαισθησίας», ανάμεσα στις οποίες «δημοσιογράφοι, συγγραφείς, διανοούμενες, διωκόμενα πρόσωπα διαφορετικών θρησκειών, Μπαχάι, Κούρδισσες, αγωνίστριες για τα δικαιώματα των γυναικών», εξηγεί.
«Η απομόνωση είναι μεταξύ των εργαλείων βασανισμού που χρησιμοποιούνται συχνότερα. Είναι ένας χώρος όπου οι πολιτικοί κρατούμενοι και κρατούμενες πεθαίνουν. Τεκμηρίωσα προσωπικά σοβαρές περιπτώσεις βασανισμού και σεξουαλικής βίας σε συγκρατούμενές μου», λέει ακόμα η 52χρονη αγωνίστρια.
«Παρόλα αυτά, είναι για εμάς, τις πολιτικές κρατούμενες, ένα διακύβευμα το να αγωνιζόμαστε για να διατηρήσουμε κάτι που να μοιάζει με ομαλότητα, επειδή το θέμα είναι να δείξουμε στους δημίους μας ότι δεν θα καταφέρουν να μας πλήξουν, να μας σπάσουν», συνεχίζει διευκρινίζοντας ότι, από την πλευρά της, μοιράζεται ένα δωμάτιο με άλλες 13 κρατούμενες.
Η Ναργκίς Μοχαμαντί κάνει λόγο για πράξεις αντίστασης των κρατούμενων γυναικών. «Πρόσφατα, 45 από τις 70 φυλακισμένες συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν στο προαύλιο της φυλακής κατά της καταδίκης σε θάνατο των Παχσάν Αζιζί και Βαρισέχ Μοραντί, δύο από τις συγκρατούμενές μας που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των κούρδων γυναικών», αναφέρει.
«Οργανώνουμε συχνά καθιστικές διαμαρτυρίες», διαβεβαιώνει, καταγγέλλοντας αντίποινα με τη μορφή στέρησης επισκεπτηρίου και τηλεφωνικής επικοινωνίας.
Η νομπελίστρια προσθέτει πως «κάθε δήλωση στις εφημερίδες μπορεί να (της) κοστίσει νέες κατηγορίες» και ότι αποτελεί αντικείμενο επιπλέον διώξεων και καταδικών «περίπου κάθε μήνα».
Με πολλές καταδίκες εδώ και 25 χρόνια για τη στράτευσή της εναντίον του υποχρεωτικού χαρακτήρα της μαντίλας για τις γυναίκες και κατά της ποινής του θανάτου, βρίσκεται στη φυλακή στη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της τελευταίας δεκαετίας.
Από τον ΟΗΕ μέχρι την νορβηγική επιτροπή του βραβείου Νόμπελ, πολυάριθμες φωνές έχουν απαιτήσει την άνευ όρων και μόνιμη απελευθέρωσή της.
