Ιάπωνες ερευνητές ανέπτυξαν μορφή πλαστικού που διασπάται μέσα σε λίγες μόνο ώρες στο θαλασσινό νερό. Σύμφωνα με την εφημερίδα straittimes.com, αυτή η εφεύρεση αποτελεί επιστημονική πρωτοπορία, δεδομένης της αυξημένης περιβαλλοντικής ρύπανσης που συνδέεται άμεσα με την κλιματική κρίση. Το πλαστικό είναι ένα από τα συχνότερα υλικά που μολύνουν τισ παραλίες. Ο μέσος όρος διάλυσης του πλαστικού στη θάλασσα κειμένεται από 20 έως 600 χρόνια ανάλογα με την ποσότητα, το είδος και τη μάζα του προϊόντος. Αυτό προφανώς επιβαρύνει άμεσα το υδάτινο περιβάλλον, προκαλώντας τρομερή ρύπανση. Το πλαστικό στις θάλασσες έχει ως αποτέλεσμα τον τις ασθένειες και τον θάνατο της πλειονότητας της χλωρίδας και της πανίδας του βυθού, τις οποίες εμείς οι άνθρωποι συχνά καταναλώνουμε.
Παρόλο που η επιστήμη πειραματίζεται εδώ και πολλά χρόνια με τα βιοδιασπώμενα υλικά, η τεχνογνωσία του Riken Centre for Emergent Matter Science, σε συνδυασμό με την κατάρτιση του Πανεπιστημίου του Τόκιο οδήγησαν στη δημιουργία ενός υλικού που όχι μόνο διαλύεται πολύ γρήγορα, αλλά αφήνει και μηδενικό αποτύπωμα ρύπων. Συγκεκριμένα, το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε εργαστήριο των δύο ιδρυμάτων στην πόλη Wako, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πρωτεύουσα. Η ομάδα έθεσε το κομμάτι πλαστικού σε ανακατεμένο αλατόνερο και μέσα στην πρώτη ώρα "εξαφανίστηκε".
Η ομάδα που πλαισίωσε την έρευνα δεν έχει προβεί σε δηλώσεις για την εμπορικοποίηση της εφεύρεσης, αν και η Takuzo Aida, αρχηγός του project αποκάλυψε πως υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από εταιρείες που ασχολούνται με τις συσκευασίες. Σύμφωνα με στοιχεία του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ η ρύπανση από πλαστικό θα τριπλασσιαστεί έως το 2040, με 23-37 εκατ. τόνους απορρημάτων περισσότερους κάθε χρόνο. Η Takuzo Aida τόνισε ότι τα παιδιά δεν επιλέγουν τον κόσμο στον οποίο θα ζήσουν και ο κοινωνικός ρόλος του ερευνητή είναι η εξασφάλιση του καλύτερου δυνατού πλανήτη για τις επόμενες γενιές.
Το υλικό είναι το ίδιο δυνατό με τα βασισμένα σε πετρέλαιο πλαστικά και μπορεί να καταναλωθεί από φυσικά βακτήρια, επομένως δεν αφήνει υπολείμματα μικροπλαστικών στον ωκεανό. Εάν στο υλικό προστεθεί μία προστατευτική στρώση, μπορεί να λειτουργήσει σε όλες τις σύγχρονες χρήσεις του πλαστικού. Η ομάδα του προγράμματος εργάζεται σκληρά, προκειμένου να συνδυάσει το νεοσύστατο πλαστικό με την πιο κατάλληλη επικάλυψη.
