Ο αρθρογράφος των New York Times, Ρότζερ Κοέν, δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Η Ελληνική παγίδα» στο οποίο αναλύει το ότι ενδεχόμενη οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας, που θα συνοδευτεί από ταραχές και νέες εκλογές θα αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα της χώρας, παρά την επαναλαμβανόμενη αποφυγή της.
Είναι παράλογο να προσπαθεί κανείς να σώσει την σχεδόν χρεοκοπημένη Ελλάδα, η οποία δεν θα μπορεί να αποπληρώσει ποτέ τα χρέη της, ανεξαρτήτως του αριθμού των συμφωνιών που θα συνάψει με τους πιστωτές της, αναφέρει το άρθρο.
«Η χώρα κυβερνάται τώρα από ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα, του οποίου οι υπουργοί έχουν μηδενική σχεδόν διοικητική εμπειρία. Παρόλα αυτά, η εμπειρία τους αυτή υπερβαίνει την διπλωματική. Αυτή βρίσκεται χαμηλότερα του μηδενός, και αυτό είναι εξόφθαλμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, περιλαμβάνει ανθρώπους που θέλουν να… ξαναπολεμήσουν αναβιώνοντας τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο (1946-1949) με την πεποίθηση ότι οι Κομμουνιστές θα θριαμβεύσουν αυτή την φορά», γράφει ο κ. Κοέν.
Εχθροί του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι διεθνείς πιστωτές και ειδικά οι Γερμανοί, οι οποίοι θέλουν από τους Έλληνες να παρουσιάσουν ένα σχέδιο για την εξισορρόπηση του προϋπολογισμού τους προτού μοιράσουν περισσότερα χρήματα –περίπου 8 δισ. δολάρια - στο πλαίσιο ενός τεράστιου προγράμματος διάσωσης, τονίζει. Ωστόσο, όπως σημειώνει, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εκλεγεί ακριβώς για να πει πως η επιβεβλημένη από τους ξένους λιτότητα, έχει ήδη κάνει αρκετή ζημιά στην Ελλάδα.
«Συμβαίνει ένα πράγμα με την πραγματικότητα: έχει την τάση να έρχεται και να σε χτυπάει στα δόντια. Το να υποχρεώσεις την Ελλάδα και τη Γερμανία να συνυπάρχουν σε μια νομισματική ένωση, θα είναι πάντα ένα δύσκολο έργο. Οι οικονομίες τους είναι ασυμβίβαστες, οι ιδιοσυγκρασίες τους ακόμη περισσότερο», αναφέρει το δημοσίευμα.
Πολλοί Έλληνες περιμένουν τα χειρότερα, γράφει ο κ. Κοέν. «Οι πλούσιοι ασφαλώς, έχουν ήδη μεταφέρει αλλού τα λεφτά τους. Σχεδόν όλοι έχουν κρύψει κάποιες χιλιάδες ευρώ κάπου αλλού- 5.000 ανά άτομο, όπου είναι δυνατό. Τα καταστήματα ασφαλίζονται για λεηλασίες. Τα δημόσια νοσοκομεία καταστρώνουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για την λειτουργία τους όταν εξαντληθούν τα διαθέσιμα. Περισσότερα από 5 δισ. ευρώ εκταμιεύθηκαν από τους τραπεζικούς λογαριασμούς μόνο τον Απρίλιο, από επιχειρήσεις και άτομα».
Ο ίδιος δεν εμφανίζεται αισιόδοξος για το μέλλόν της Ελλάδας. «Ένα πράγμα είναι σίγουρο: εάν επιτευχθεί μια συμφωνία με την Ελλάδα, θα είναι απλώς το προοίμιο για την επόμενη κρίση σε λίγους μήνες περίπου», σημειώνει και προσθέτει: «Οι πιστωτές θα μπορούσαν να πουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Έχεις έναν αιώνα να αποπληρώσεις το χρέος, αλλά τώρα είσαι μόνος σου. Φτιάξε την χώρα, είτε εντός είτε εκτός του ευρώ. Φέρε ξένες επιχειρήσεις να βάλουν τα λεφτά τους στην Ελλάδα. Θες να δοκιμάσεις την οδό του Πούτιν, με την Gazprom να μπαίνει στη θέση του ΔΝΤ, κάντο! Έχουμε φύγει από επάνω σας σας τώρα –επομένως βρείτε έναν τρόπο να κάνετε τους Έλληνες να πιστέψουν στην Ελλάδα ξανά χωρίς την έτοιμη δικαιολογία ότι φταίνε το Βερολίνο ή το ΔΝΤ ή η Κομισιόν».
Ο Κοέν καταλήγει ως εξής: «Έχουν γίνει τόσα πολλά λάθη. Ξεκίνησαν με την συναισθηματική ψευδαίσθηση ότι το λίκνο του δυτικού πολιτισμού ήταν επίσης μια οικονομία αρκετά ανταγωνιστική για να ενταχθεί στο ευρώ. Δεν ήταν. Στη συνέχεια ήρθε όλη αυτή η εύκολη πίστωση στην εποχή που επικρατούσε η άποψη πως το ρίσκο είχε πάψει να υπάρχει. Η αναπόφευκτη ελληνική κατάρρευση ακολουθήθηκε από μέτρα λιτότητας των οποίων σύμβολο ήταν η Γερμανία. Αυτά απέτυχαν να προσφέρουν στους Έλληνες ένα θετικό όραμα για το τι θα μπορούσε να παράγουν όλες αυτές οι θυσίες. Η επακόλουθη οργή δημιούργησε τον ΣΥΡΙΖΑ και την εκλογική του νίκη και τις ασυνάρτητες υποσχέσεις του για μια νέα πορεία προς τα εμπρός. Όλοι τώρα έχουν πιαστεί στο δίκτυο των δικών τους αντιφάσεων».
