Του ΑΝΕΣΤΗ ΝΤΟΚΑ
Σε ένα «ναρκοπέδιο» συνολικών τραπεζικών υποχρεώσεων 4,421 δισ. ευρώ που συνδυάζεται από αρνητικά ίδια κεφάλαια που φθάνουν το 1,39 δισ. ευρώ προσπαθούν να επιβιώσουν 24 εισηγμένες εταιρίες. Πρόκειται για μία ξεχωριστή κατηγορία εισηγμένων όπου σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία των ισολογισμών της 31/12/2015 το σύνολο των εργαζομένων που απασχολούνται ξεπερνά τις 7500.
Ο υπερδανεισμός που συνοδεύεται από αρνητικά ίδια κεφάλαια αποτελεί έναν τοξικό συνδυασμό που μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες εξελίξεις και να οδηγήσει στην την χρεοκοπία. Οι εισηγμένες με αρνητικά ίδια κεφάλαια υποχρεώνονται από τη χρηματιστηριακή νομοθεσία να προχωρήσουν σε αυξήσεις του μετοχικού τους κεφαλαίου για να αποφύγουν το μοιραίο που είναι η πτώχευση. Δεκάδες εισηγμένες την τελευταία τριετία υποβαθμίστηκαν με απόφαση της διοίκησης του Χρηματιστηρίου Αθηνών στις εξής κατηγορίες διαπραγμάτευσης της αγοράς: «επιτήρηση», «προς διαγραφή», «χαμηλής διασποράς» και «αναστολή».
Υπενθυμίζεται ότι για να ενταχθεί μια μετοχή στην προαναφερθείσα κατηγορία πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις:
α) Ο εκδότης έχει συνολικά αρνητικά ίδια κεφάλαια.
β) Οι ζημίες του εκδότη κατά τη χρήση είναι μεγαλύτερες από το 30% των ιδίων κεφαλαίων, χωρίς παράλληλα ο εκδότης να έχει προχωρήσει σε πρόσκληση γενικής συνέλευσης για την αύξηση του μετοχικού του κεφαλαίου.
γ) Εχει κατατεθεί αίτηση για την υπαγωγή της εισηγμένης στο άρθρο 99, και
δ) Η εταιρεία έχει σημαντικές ληξιπρόθεσμες οφειλές και βάσει ανακοινώσεων ή γεγονότων δημιουργούνται σοβαρές αμφιβολίες ή αβεβαιότητα ως προς το αν μπορεί να συνεχίσει την επιχειρηματική της δραστηριότητα.
Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Σε μια εσωτερική αγορά που είναι καταδικασμένη να συρρικνώνεται και σε μια οικονομία που το κόστος χρήματος είναι υψηλό, η μείωση του εσωτερικού κόστους λειτουργίας της επιχείρησης είναι κανόνας επιβίωσης. Αν θεωρηθεί ότι το όποιο «λίπος» από πωλήσεις παγίων και συμμετοχών έχει προ πολλού εξαντληθεί, τα μόνα περιθώρια ελιγμών που είχαν οι διοικήσεις την περσινή χρονιά για να παραμείνουν σε μια βιώσιμη κατάσταση ήταν να περιορίσουν το οργανικό κόστος λειτουργίας και τις επενδύσεις τους. Το 2016 οι εισηγμένες δίνουν προτεραιότητα στον όρο «βιώσιμη χρηματοοικονομική κατάσταση», δηλαδή στις ταμειακές ροές, εξυπηρέτηση υποχρεώσεων και αναχρηματοδότηση του δανεισμού. Ενέργειες όπως η εθελουσία έξοδος, οι νέες επιχειρησιακές συμβάσεις, η μείωση του ακριβού δανεισμού, ο περιορισμός των κεφαλαίων κίνησης και η μείωση των κεφαλαιουχικών δαπανών είναι συχνό χαρακτηριστικό στις ανακοινώσεις των εισηγμένων.
