Τη συνεργασία μεταξύ των κλάδων της αμυντικής βιομηχανίας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας ώστε να παράγονται προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον στρατό αλλά και στη βιομηχανία ή σε κλάδους, όπως η αγροτική παραγωγή, προβλέπει μνημόνιο συνεργασίας που υπέγραψαν, σήμερα, ο Παντελής Τζωρτζάκης, διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) και ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Thess INTEC, Νίκος Ευθυμιάδης, στο πλαίσιο της 89ης ΔΕΘ. Όπως τόνισαν οι ίδιοι, η συνεργασία έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ σχεδιάζεται η δημιουργία ενός πυρήνα του ΕΛΚΑΚ, αρχικά στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια στις εγκαταστάσεις του Thess INTEC.
Ο κ. Τζωρτζάκης τόνισε ότι «ο στόχος που δημιουργήθηκε το ΕΛΚΑΚ από την Ελληνική Πολιτεία είναι να δημιουργήσουμε παραγωγική ικανότητα στη χώρα μας και να μπορούμε να παράγουμε προϊόντα διττής χρήσεως, δηλαδή προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον Στρατό αλλά και για την Πολιτεία. Για παράδειγμα, έχουμε κάνει 11 τέτοιες προκηρύξεις (σε σύνολο 60 εκατ.) και ένα από αυτά τα προϊόντα είναι το Cargo UAV, που μπορεί να μεταφέρει 150 κιλά σε κάποιες αποστάσεις 300 χιλιομέτρων. Αυτό μπορεί να μεταφέρει και στρατιωτικό υλικό αλλά και φάρμακα σε ένα νησί, όταν είναι πλήρως αποκλεισμένο και οι καιρικές συνθήκες το κάνουν επικίνδυνο, ο πιλότος να μεταβεί εκεί. Άρα, όλα μας τα προϊόντα έχουν αυτή τη στόχευση και ο στόχος είναι να μοχλεύσουμε το οικοσύστημα». Ο ίδιος ανέφερε ότι βλέπει στο Thess INTEC έναν συνεργάτη για τον χώρο της βόρειας Ελλάδας αλλά και της Βαλκανικής.
Από την πλευρά του, ο κ. Ευθυμιάδης επισήμανε ότι βασική επιδίωξη του Thess INTEC είναι η ανάπτυξη των διαδικασιών από την έρευνα προς την παραγωγή προϊόντων που μπορούν να γίνουν διεθνώς ανταγωνιστικά και να φέρουν συνάλλαγμα και θέσεις εργασίας στην Ελλάδα. «Από την αμυντική βιομηχανία περιμέναμε πολλά χρόνια να δούμε αυτή την κίνηση, έπρεπε να την είχαμε κάνει πολύ πιο μπροστά και πολλά άλλα κράτη που την έκαναν πιο μπροστά κέρδισαν την υπόστασή τους και τη γεωγραφική τους θέση. Το Ισραήλ από αυτό έζησε, η Τουρκία από αυτό ζει. Εμείς σαν βιομήχανοι θα μπορούσαμε -και τώρα πια ελπίζουμε- ότι από τη συνεργασία με την ανάπτυξη της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στην Ελλάδα θα βγουν και πολλά παράπλευρα προϊόντα, παράπλευρες καινοτομίες, τις οποίες θα μπορεί να αξιοποιήσει η βιομηχανία, όχι μόνο για να παράγει προϊόντα που θέλει η άμυνα, αλλά για να παράγει και προϊόντα δικά της», συμπλήρωσε. Σε αυτό το πνεύμα υπογράμμισε ότι μπορούν να δοθούν κίνητρα και στα πανεπιστήμια και στα ερευνητικά κέντρα ώστε να προσφέρουν.
Πιο συγκεκριμένα, ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΛΚΑΚ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα των αισθητήρων και έφερε ως παράδειγμα την περίπτωση της χρήσης τους στον τομέα της γεωργίας. Ενδεικτικά σχολίασε: «Εμάς μας ενδιαφέρουν πολύ οι σένσορες. Η γεωργία θα έπρεπε να βασίζεται σε αυτούς. Στην Ελλάδα έχουμε μια παραγωγή 500 ευρώ ανά στρέμμα, ενώ η Ολλανδία και το Ισραήλ έχουν 2000 --η πρώτη μέσα στο νερό και το δεύτερο στην έρημο. Αυτό σημαίνει ότι οι εν λόγω χώρες χρησιμοποίησαν την τεχνολογία για να πολλαπλασιάσουν την παραγωγή. Συνεπώς το προϊόν που θα προκύψει μέσα από αυτές τις διαδικασίες θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σημαντικά και για το κομμάτι της γεωργίας».
Σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό ο κ. Τζωρτζάκης ανέφερε: «ψάξαμε μέσα στις ένοπλες δυνάμεις, στους 12 θεματικούς τομείς, να βρούμε αξιωματικούς που έχουν σπουδάσει και έχουν και την επιχειρησιακή εμπειρία. Βρήκαμε ανθρώπους που έχουν τελειώσει το MIT στην ναυπηγική αρχιτεκτονική. Έχουμε βρει σε πολύ κρίσιμους κλάδους ανθρώπους και αυτούς τους έχουμε πάρει στο ΕΛΚΑΚ γιατί έχουν την επιχειρησιακή εμπειρία και την τεχνολογική επάρκεια. Πλέον όσα παιδιά παίρνουν διδακτορικό είτε από την Ελλάδα είτε από το εξωτερικό μπορούν να έρθουν να υπηρετήσουν τη θητεία τους στο ΕΛΚΑΚ. Δηλαδή να πάνε για μια εβδομάδα σε ένα κέντρο και μετά να έρθουν σε εμάς. Οπότε εμείς αν βρούμε για παράδειγμα έναν μηχανικό με διδακτορικό σε σένσορες τον φέρνουμε και τον βάζουμε μαζί με τους αξιωματικούς που είναι ειδικευμένοι σε σένσορες. Άρα ο μεν μαθαίνει επιχειρησιακά και ο άλλος παίρνει φρέσκια επιστημονική γνώση που δεν την έχει».
