Η ιστορία βλέπει της αξέχαστης Φωτεινής Φραγκούλη είναι μια δυνατή, ποιητική και γλυκόπικρη ιστορία για την επιμονή, την πίστη, την περιπλάνηση, την αλήθεια, την ελευθερία, την ανεξιθρησκία, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, στον εαυτό, στην τέχνη.
Είναι μια ιστορία που μας μαθαίνει χωρίς να μας διδάσκει πως δεν έχει σημασία ποιος φτιάχνει κάτι, από ποια χώρα έρχεται αυτός και σε ποιον θεό πιστεύει. Άμα έχει ψυχή, όλοι πρέπει να το βλέπουν, να το χαίρονται και να το σέβονται.
Η ιστορία έχει μάτια και βλέπει. Μάτια από ψηφίδες, μάτια από λέξεις, μάτια από σοφία αιώνων.
Το βιβλίο της Φωτεινής Φραγκούλη μιλάει κατευθείαν στην καρδιά και μας παρασύρει να δούμε τη μέσα και την έξω ομορφιά του κόσμου, όπως κάνουν και οι ζωγραφιές της Εύης Τσακνιά.
Λίγα λόγια για την ιστορία
Μέσα σε μια νύχτα τρομερή, ο Άχμετ χάνει τη σκέπη του, χάνει τον πατέρα του. Πρέπει τώρα ν’ αφήσει το σχολείο και να πάρει τη θέση του στη δουλειά, να γίνει χτίστης. Κι ας τον καμαρώνουν όλοι που ήταν να γίνει δάσκαλος, τόσο καλός μαθητής που είναι. Πήραν με τον θείο του λοιπόν να σοβαντίζουν την εκκλησιά. Μα από μέσα. Τα πρόσωπα των αγίων, τις ζωγραφιές στους τοίχους, τ’ αριστουργήματα. Ο Άχμετ πρέπει να κρύψει το ωραίο. Πώς να το κάνει αυτό;
Η Φωτεινή Φραγκούλη (1958-2018) γεννήθηκε και µεγάλωσε στον Μόλυβο, την αρχαία Μήθυµνα της Λέσβου, έναν τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που την επηρέασε πολύ. Σπούδασε παιδαγωγικά και ψυχολογία και εργάστηκε ως δασκάλα στη δηµόσια εκπαίδευση. Σε όλη της τη ζωή βρήκε στις λέξεις ό,τι πιο πολύ τη γοήτευε για να εκφραστεί. Κείµενά της υπάρχουν στα αναγνωστικά και στα ανθολόγια του δηµοτικού σχολείου, καθώς και σε λογοτεχνικά περιοδικά και λευκώµατα.
Έγραψε τα βιβλία:
«Το χωραφάκι της αγάπης», Γνώση, 1990 – «Η Κυράνη του δάσους», Αλεξάνδρεια, 1993, έργο που ανέβηκε σε θεατρική παράσταση από την Πειραµατική Σκηνή της Τέχνης στη Θεσσαλονίκη το 1998 και στο πλαίσιο του προγράµµατος «Μελίνα Μερκούρη» (2000-2001) ταξίδεψε σε πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού – «Η Πορφυρένια και το µαντολίνο της», Αλεξάνδρεια, 1995 – «Το µισό πιθάρι», Ελληνικά Γράµµατα, 2000, Εκδόσεις Πατάκη, 2012, Βραβείο Ελληνικού Τμήματος της IBBY - Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, βραβείο περιοδικού Διαβάζω – «Το ταίρι της αταίριαστης», Ελληνικά Γράµµατα, 2003 (ένα παραµύθι για µεγάλους) – «Οι άγγελοι των κοχυλιών», Ελληνικά Γράµµατα, 2003, Εκδόσεις Πατάκη, 2012 – «Το τραγούδι της Περσεφόνης», Ελληνικά Γράµµατα, 2005, Βραβείο Ελληνικού Τμήματος της IBBY - Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου – «Εφτά ορφανά µολύβια… εφτά ιστορίες», Ελληνικά Γράµµατα, 2008, Κρατικό Βραβείο, βραβείο περιοδικού Διαβάζω – «Κατ-γατ-καραγάτ», Εκδόσεις Πατάκη, 2011 – «Ελιά στο πέλαγος», Εκδόσεις Πατάκη, 2015 – «Το πίσω μπαλκόνι», Εκδόσεις Πατάκη, 2018 – «Η ιστορία βλέπει», Εκδόσεις Πατάκη, 2022 – «Ο καθρέφτης του παππού», υπό έκδοση.
Η Εύη Τσακνιά γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην École Nationale Supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι και συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Έχει πραγματοποιήσει οκτώ ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Παράλληλα με την εκθεσιακή δραστηριότητα, συνεργάζεται με περιοδικά όπου δημοσιεύει έργα της και κείμενά της –είναι συντάκτης στο blog πολιτισμού dim/art– ενώ συνεργάζεται επίσης με θεατρικές ομάδες, αλλά κυρίως με εκδοτικούς οίκους. Έχει φιλοτεχνήσει λογοτεχνικά και παιδικά βιβλία, καθώς και πολλά εξώφυλλα βιβλίων. Μερικά από τα βιβλία που έχει εικονογραφήσει και κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πατάκη είναι: Στο πανηγύρι των πουλιών (2010) της Αθηνάς Μπίνιου, Μια μικρή ζεστή αγκαλιά (2013) της Μάνιας Καπλάνογλου, Το μισό πιθάρι (2012), Οι άγγελοι των κοχυλιών (2012), Ελιά στο πέλαγος (2015) της Φωτεινής Φραγκούλη και Μια φορά κι έναν καιρό, ένα πόδι… (2017) του Γιώργου Τσακνιά.
