Η μη αύξηση του περιβαλλοντικού τέλος στη λεπτή πλαστική σακούλα από τα 0,04 ευρώ στα 0,09 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ) από την 1η Ιανουαρίου 2019 είναι η “γραμμή άμυνας” του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας (ΣΒΠΕ). Κι αυτό, διότι όπως επισημαίνουν στελέχη του συνδέσμου, θα προκληθεί ο “ξαφνικός θάνατος” σε δεκάδες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή πλαστικής σακούλας μεταφοράς. Ήδη ο κλάδος μετρά τρία “λουκέτα”, μείωση της παραγωγής κατά 80% και μειώσεις προσωπικού, καθώς τα εργοστάσια δουλεύουν πλέον με λιγότερες βάρδιες.
Για το θέμα της μη αύξησης του περιβαλλοντικού τέλος από το 2019 ο ΣΒΠΕ έχει υποβάλλει σχετικό αίτημα στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ενώ το έχει θέσει και στον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ), χωρίς, ωστόσο, να έχει λάβει μέχρι στιγμής κάποια απάντηση.
Βασικό επιχείρημα των βιομηχανιών πλαστικών για τη μη αύξηση του περιβαλλοντικού τέλους είναι ότι ο στόχος που έχει τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την μείωση της χρήσης πλαστικών σακουλών στις 90 ανά κάτοικο ετησίως μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2019 έχει ήδη επιτευχθεί. Σύμφωνα με τους δικούς τους υπολογισμούς στο τέλος του 2018 η χρήση θα έχει μειωθεί στις 62 πλαστικές σακούλες ανά κάτοικο. Αν μη τι άλλο οι βιομηχανίες πλαστικών αμφισβητεί τις εκτιμήσεις του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ). Το ΙΕΛΚΑ εκτιμά ότι επειδή η απόδοση του μέτρου δεν είναι υψηλή στο υπόλοιπο λιανεμπόριο πλην των σούπερ μάρκετ η χρήση ανά κάτοικο έχει διαμορφωθεί στις 130 - 135 σακούλες, μακριά δηλαδή ακόμη από τον στόχο.
Παράγοντες της αγοράς υποστηρίζουν ότι η ετήσια εξοικονόμηση μιας μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ από τη μείωση της προμήθειας λεπτών πλαστικών σακουλών μεταφοράς υπολογίζεται σε 10 έως 15 εκατ. ευρώ. Ταυτόχρονα, οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ έχουν τη δυνατότητα να βάλουν χρήματα στα ταμεία τους από την πώληση των τσαντών πολλαπλών χρήσεων, καθώς η τιμή διάθεσης στον καταναλωτή λιανικής φτάνει να είναι ακόμη και τριπλάσια από την τιμή χονδρικής στην οποία οι λιανεμπορικές επιχειρήσεις την έχουν προμηθευτεί.
Επί τάπητος βρίσκεται πρόταση μέρος των εσόδων από το περιβαλλοντικό τέλος να διατεθεί για την παραγωγή στην Ελλάδα επαναχρησιμοποιούμενων τσαντών (σήμερα αυτές εισάγονται κυρίως από τρίτες χώρες, όπως Βιετνάμ, Μαλαισία κ.α.). Η «λύση» αυτή θεωρείται για την ώρα δύσκολα εφαρμόσιμη, καθώς απαιτείται η διενέργεια διεθνούς διαγωνισμού ο οποίος είναι πολύ πιθανό να κερδηθεί από ξένη εταιρεία παραγωγής ή να γίνει προσφυγή για την ακύρωσή του από εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εισαγωγή των τσαντών πολλαπλών χρήσεων.
Ισχυρό πλήγμα, πάντως, εκτιμάται ότι θα δεχθούν οι βιομηχανίες πλαστικών και από τη νέα πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για περιορισμό ή ακόμη και κατάργηση πλαστικών μίας χρήσης (καλαμάκια, ποτήρια κ.α.), καθώς, πέραν της εγχώριας αγοράς, οι ελληνικές εταιρείες έχουν και πλούσια εξαγωγική δραστηριότητα, κυρίως στις χώρες της ΕΕ.
