Εκατό χρόνια ακριβώς μετά την υπογραφή στις 12 Ιουνίου του 1925, από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Παύλο Κουντουριώτη, ο ιδρυτικός νόμος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε χθες στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης επετειακή εκδήλωση για τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ίδρυση του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα.
«Αν η ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης υπαγορεύθηκε από εθνικούς, πολιτισμικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους, τόσο για να παγιωθεί η πολιτισμική και εθνική ταυτότητα μιας διαφιλονικούμενης και υποβλεπόμενης από τους εκ βορρά γείτονές της, περιοχής της πατρίδας μας, όσο και για να δημιουργηθούν νέες γενιές επιστημόνων που θα συνέβαλαν δυναμικά όχι μόνο στην παραγωγική δραστηριότητα αλλά και στον εκσυγχρονισμό του κράτους το οποίο έβγαινε τραυματισμένο από την Μικρασιατική Καταστροφή, σήμερα το σπουδαίο αυτό ίδρυμα καλείται να ανταποκριθεί στις προκλήσεις μιας εντελώς νέας εποχής. Μιας εποχής τεχνολογικής έκρηξης που επανεκτιμά καθιερωμένες γνωστικές παραδοχές, προσδίδει νέα χαρακτηριστικά στη γνώση και εισάγει εναλλακτικούς τρόπους αξιολόγησης και αξιοποίησής της, μιας εποχής ριζοσπαστικών κοινωνικών, οικονομικών, περιβαλλοντικών ανακατατάξεων που επιβάλλει αλλαγές και στον ακαδημαϊκό χώρο», τόνισε στον χαιρετισμό του ο κ. Τασούλας.
Όπως συμπλήρωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «εκατό χρόνια από την ίδρυση του Πανεπιστημίου και εβδομήντα ένα από την εποχή που μετονομάστηκε σε Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με εισήγηση του τότε πρύτανη καθηγητή της ιατρικής σχολής Μαρίνου Σιγάλα “εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης προς τον Μέγαν Πανεπιστήμονα της Οικουμένης, τον Μακεδόνα Αριστοτέλην”, είναι ολοφάνερο ότι το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της πόλης προσαρμόζεται στη νέα εποχή, μετασχηματίζεται, συνδέεται με την αγορά εργασίας και διεθνοποιείται. Χωρίς ποτέ να απομακρύνεται, ωστόσο, από το ουσιαστικό νοηματικό περιεχόμενο της γνώσης, από τον πνευματικό της πυρήνα. Χωρίς να προσπερνά το συμπέρασμα του Αριστοτέλους στα “Πολιτικά” του», είπε και παρέθεσε το απόσπασμα «υπάρχει παιδεία που πρέπει να διδάξουμε στους γιους μας, όχι επειδή έχει πρακτική σκοπιμότητα, ούτε επειδή είναι αναγκαία, αλλά επειδή είναι αντάξια ελεύθερων και ενάρετων πολιτών» (μετ. Β. Μοσκόβη). «Αυτό διαμορφώνει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έναν αιώνα τώρα, ελεύθερους και ενάρετους πολίτες και αυτό θα κάνει από δω και πέρα που μπαίνει στον δεύτερο αιώνα της ζωής του», κατέληξε ο Κωνσταντίνος Τασούλας, ευχόμενος κάθε επιτυχία.
Από την πλευρά του ο νέος Πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Κυριάκος Αναστασιάδης στην ομιλία του, τόνισε τη σημασία της επετείου, όχι μόνο ως ευκαιρία αποτίμησης του ιστορικού ρόλου του Πανεπιστημίου, αλλά και ως αφετηρία για μια νέα εποχή δυναμικής παρουσίας και ανάπτυξης του ΑΠΘ στην Ελλάδα και διεθνώς. Περιέγραψε το Αριστοτέλειο ως έναν ισχυρό και ιστορικά καταξιωμένο Ίδρυμα που καλείται πλέον να απαντήσει στις σύγχρονες προκλήσεις της εποχής και ιδιαίτερα στην ανώτατη εκπαίδευση. «Σήμερα, το Αριστοτέλειο με το μέγεθος, την ιστορία του, το ανθρώπινο δυναμικό του και τη γεωγραφική του θέση, είναι ικανό να επιδρά αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ζωή της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακεδονίας και της χώρας ολόκληρης. Το μεγάλο όνομα που φέρει —μια από τις πιο γνωστές και πιο επιδραστικές προσωπικότητες όλων των εποχών— η υψηλή αναγνωρισιμότητα του στον διεθνή ακαδημαϊκό χώρο και η έδρα του σε μία Μεσογειακή, Ελληνική ιστορική πόλη που μπορεί να εξελιχθεί σε σύγχρονο τεχνολογικό, βιομηχανικό και εμπορικό hub, προσφέρουν συγκριτικά πλεονεκτήματα για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του», υπογράμμισε ο κ. Αναστασιάδης.
Έθεσε ως βασικούς άξονες της νέας διοίκησης την ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας σπουδών και έρευνας, την ενίσχυση της εξωστρέφειας, την προώθηση της καινοτομίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού, καθώς και την ουσιαστική σύνδεση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία και την οικονομία.
Η τελετή ξεκίνησε με την αναβίωση του επίσημου ύμνου του ΑΠΘ, έργο του Ακαδημαϊκού Μενέλαου Παλλάντιου, βασισμένο σε στίχους του «Ύμνου στην Αρετή» του Αριστοτέλη και του πρώην Πρύτανη και Καθηγητή Κλασικής Φιλολογίας Στυλιανού Καψωμένου. Την ερμηνεία ανέλαβε η Χορωδία «Γιάννης Μάντακας» του ΑΠΘ, υπό τη διεύθυνση της Εριφύλης Δαμιανού, με τον Γιώργο Ντάφο στο πιάνο.
Το πρώτο μέρος της εκδήλωσης περιλάμβανε ένα αφιερωματικό βίντεο, με τίτλο «Αναμνήσεις του χθες, εικόνες του σήμερα», όπου 11 διακεκριμένοι απόφοιτοι μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους στο ΑΠΘ, συνοδευόμενες από σύγχρονες εικόνες του Ιδρύματος.
Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσε το θεατρικό αναλόγιο «Εσένα κάπου σε ξέρω… ΑΠΘ;», ένα σκηνικό ταξίδι στην εκατονταετή ιστορία του Πανεπιστημίου μέσα από διαλόγους και στιγμιότυπα-σταθμούς. Το έργο υπογράφτηκε από τους Σοφία Νικολαΐδου και Σάκη Σερέφα, ενώ τη σκηνοθεσία είχε η Χριστίνα Χατζηβασιλείου. Σημαντική ήταν και η παρουσία στη σκηνή των ηθοποιών και καθηγητών του ΑΠΘ Δημήτρη Ναζίρη και Έφης Σταμούλη.
Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, η Συμφωνική Ορχήστρα του ΑΠΘ, υπό τη διεύθυνση του Αν. καθηγητή Βλαδίμηρου Συμεωνίδη, ερμήνευσε το μεγαλειώδες Πέμπτο Κοντσέρτο για Πιάνο του Μπετόβεν, το γνωστό και ως «Αυτοκρατορικό», με σολίστ τον διεθνούς φήμης πιανίστα Βασίλη Βαρβαρέσο.
Η παρουσίαση της εκδήλωσης έγινε από τον ηθοποιό και Πρόεδρο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Άκη Σακελλαρίου, επίσης απόφοιτο του ΑΠΘ.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν -μεταξύ άλλων, οι υφυπουργοί Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Νίκος Παπαϊωάννου και Κωνσταντίνος Βλάσης, Εσωτερικών (Μακεδονίας – Θράκης) Κωνσταντίνος Γκιουλέκας, Υγείας Δημήτριος Βαρτζόπουλος, Ανάπτυξης Σταύρος Καλαφάτης.
Μετά τη δύση του ηλίου, το κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα θεαματικό wall-mapping στον Λευκό Πύργο, ένα σύντομο εικονογραφημένο ιστορικό του Ιδρύματος, με τη χρήση και της τεχνητής νοημοσύνης. Παράλληλα, φωταγωγήθηκαν με αρχιτεκτονικό φωτισμό εμβληματικά κτίρια του Πανεπιστημίου, όπως το Κτίριο Διοίκησης και η Αίθουσα Τελετών.
Η εκδήλωση βασίστηκε αποκλειστικά στις δυνάμεις του Πανεπιστημίου, καθώς το οπτικοακουστικό υλικό επιμελήθηκαν μέλη του Τμήματος Κινηματογράφου και του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ενώ όλοι οι καλλιτεχνικοί και επιστημονικοί συντελεστές ήταν καθηγητές και απόφοιτοι του ΑΠΘ.
