Επεσήμανε πως στο επίκεντρο της πολιτικής του υπουργείου είναι τα μέτρα στήριξης για τη μετάβαση, το νέο πλαίσιο για την τηλεργασία που θεσπίστηκε με το νόμο για την Προστασία της Εργασίας, αλλά και αποτελεσματικές πολιτικές κατάρτισης στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Υπενθύμισε τα μέτρα που έχουν ληφθεί για το επόμενο διάστημα: επέκταση του προγράμματος ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ μέχρι τον Σεπτέμβριο «ώστε να διευκολύνουμε την προσαρμογή των επιχειρήσεων και των εργαζομένων», ειδικά μέτρα στήριξης για τους εποχικούς εργαζόμενους στον κλάδο του Τουρισμού, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες συνθήκες που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος κλάδος και ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, με κονδύλια από το τρέχον και το νέο ΕΣΠΑ και το Ταμείο Ανάκαμψης.
«Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους λαμβάνοντας υπόψη την πορεία της πανδημίας, παράλληλα όμως έχουμε καταστήσει ξεκάθαρο ότι δεν σκοπεύουμε να λάβουμε ξανά οριζόντια μέτρα», τόνισε ο υπουργός.
«Καθώς βγαίνουμε από την πανδημική κρίση, η επαναφορά της κανονικότητας αποτελεί την επόμενη μεγάλη πρόκληση», πρόσθεσε.
Ωστόσο, συμπλήρωσε ο υπουργός, μιλάμε για μια νέα κανονικότητα, αρκετά διαφορετική από εκείνη που υπήρχε πριν την πανδημία, η οποία λειτούργησε ως καταλύτης για πολλές από τις αλλαγές που είχαν ήδη ξεκινήσει στην αγορά εργασίας με την ψηφιακή και την πράσινη μετάβαση, την παγκοσμιοποίηση και τις δημογραφικές μεταβολές.
Ο υπουργός ανέφερε ως παράδειγμα το παράδοξο φαινόμενο οι επιχειρήσεις στον κλάδο της εστίασης να δυσκολεύονται σήμερα να βρουν προσωπικό. «Είτε η εξήγηση είναι η νέα πραγματικότητα με τα επιδόματα, είτε ότι οι υπάλληλοι αυτοί βρήκαν εν τω μεταξύ δουλειά αλλού, είτε οτιδήποτε άλλο, το φαινόμενο αυτό είναι μια πραγματικότητα που κανείς δεν προέβλεψε. Και δεν είναι μεμονωμένο. Συνολικά 8 στις 10 επιχειρήσεις στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν δυσκολία κάλυψης κενών θέσεων εργασίας. Και πριν την πανδημία 6 στις 10 επιχειρήσεις αντιμετώπιζαν το συγκεκριμένο πρόβλημα. Επιχειρήσεις ζητούν εργαζομένους σε τομείς που δεν υπάρχει προσφορά και άνεργοι ζητούν δουλειά σε τομείς που δεν υπάρχει ζήτηση. Το χάσμα ανάμεσα στις δεξιότητες που δίνει το σύστημα εκπαίδευσης και κατάρτισης από τη μιά και αυτές που ζητάει η αγορά από την άλλη είναι το μεγαλύτερο στην Ε.Ε. και η πανδημία το ενέτεινε», σημείωσε ο κ. Χατζηδάκης.
Άλλα σημεία της παρέμβασης του κ. Χατζηδάκη αφορούσαν:
- Στην τηλεργασία, η οποία το 2017 στην Ελλάδα περιοριζόταν μόνο στο 1,7% των εργαζομένων, ποσοστό που κατά την περίοδο της πανδημίας αυξήθηκε στο 25%. «Μεταβαίνουμε προς ένα νέο υβριδικό μοντέλο εργασίας. Για να λειτουργήσει αυτό το μοντέλο χρειάζεται να υπάρχει κατάλληλο ρυθμιστικό πλαίσιο που να προστατεύει τους εργαζόμενους χωρίς όμως να ακυρώνει στην πράξη τα σημαντικά πλεονεκτήματα της τηλεργασίας», τόνισε.
- Στην αυτοματοποίηση και την τεχνητή νοημοσύνη που καθιστούν τις ψηφιακές δεξιότητες απαραίτητες ακόμα και για τις πιο «απλές» δουλειές.
- Στο γεγονός ότι η νέα γενιά ζητά ευελιξία στο εργασιακό περιβάλλον και τις άδειες, μεγάλη συμμετοχή γυναικών στην αγορά εργασίας, ποικιλομορφία στο εργασιακό περιβάλλον. «Αν θέλουμε οι νέοι και οι νέες να μην αναζητούν ένα «καλύτερο μέλλον» στο εξωτερικό, τότε θα πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα μπορούν να βρουν στη χώρα μας τις συνθήκες εργασίας που επιθυμούν», είπε ο κ. Χατζηδάκης.
Επεσήμανε εξάλλου ότι οι τρεις βασικοί πυλώνες στους οποίους κινείται το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων για την επόμενη μέρα είναι ο νόμος για την Προστασία της Εργασίας που ψηφίστηκε πρόσφατα, το νομοσχέδιο για την μεταρρύθμιση της επικουρικής ασφάλισης και ο εκσυγχρονισμός του ΟΑΕΔ σε συνδυασμό με την αναβάθμιση του συστήματος κατάρτισης και επανακατάρτισης.
«Καθώς βγαίνουμε από την πανδημική κρίση», κατέληξε ο κ. Χατζηδάκης, «και προετοιμαζόμαστε για την επόμενη μέρα βρισκόμαστε ενώπιον δύο επιλογών: Η μία είναι να δίνουμε μάχες οπισθοφυλακών προσπαθώντας να καθυστερήσουμε τις αλλαγές που έρχονται. Η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά και εγώ προσωπικά έχουμε κάνει διαφορετική επιλογή: Να κινηθούμε μπροστά, αναγνωρίζοντας τις προκλήσεις αλλά και τις ευκαιρίες που δημιουργούνται».
