Ο λόγος για τα Ιστορικά Δικαιώματα, τα οποία αφορούν όλους τους αγρότες που κάνουν δηλώσεις ΟΣΔΕ. Το ποσό που διατίθεται κατ’ έτος αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ με τους δικαιούχους να είναι κυρίως μεγάλης ηλικίας.
Η διευθέτηση της εν λόγω αδικίας "αποτελεί" όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του υπουργείου "πολιτική βούληση της Κυβέρνησής και της ηγεσίας του ΥΠΑΑΤ" η οποία θα γίνει "άμεσα, γρήγορα, ουσιαστικά, προς όφελος της νέας γενιάς των αγροτών, εξαλείφοντας μια χρόνια ανισότητα απέναντί τους".
Παρότι η σύγκλισή προσανατολιζόταν για την τρέχουσα χρονιά, ζητήματα όπως η καθυστέρηση της ψήφισης του μεταβατικού κανονισμού της Ε.Ε. (ο οποίος ψηφίστηκε στις 23 Δεκεμβρίου το 2020), το ασφυκτικό περιθώριο υποβολής των προτάσεών (μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου) και η ανάγκη πρότερης προεργασίας προς την κατεύθυνση αυτή, δεν έδωσε το χρονικό περιθώριο για την "πλήρη και ορθή επεξεργασία στοιχείων που αφορούν τις ενισχύσεις εκατοντάδων χιλιάδων αγροτών και κυρίως της έγκαιρης ενημέρωσής τους για τις επιπτώσεις, ώστε να διαμορφώσουν τις επιλογές τους πριν την υποβολή των αιτήσεων ενιαίας ενίσχυσης στο εφετινό ΟΣΔΕ", σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση.
Πότε εμφανίστηκε το "πρόβλημα"
Το εν λόγω ζήτημα εμφανίστηκε κατά την περίοδο 2014-2020 με τους νεοεισερχόμενους και στους νέους αγρότες να λαμβάνουν δικαιώματα από το εθνικό απόθεμα (συνήθως μικρό αριθμό δικαιωμάτων) που είχαν μοναδιαία αξία όση ήταν η μέση μοναδιαία αξία της αντίστοιχης αγρονομικής περιφέρειας.
"Αυτή ήταν συχνά χαμηλότερη από την μοναδιαία αξία που κατείχαν μεγαλύτεροι σε ηλικία αγρότες (συνήθως ηλικιωμένοι), λόγω του ότι η αξία των δικαιωμάτων τους στηριζόταν ακόμα στην ιστορική περίοδο" ανέφεραν στελέχη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μιλώντας στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Όπως πρόσθεσαν τα ίδια στελέχη "Η "ιστορικότητα των δικαιωμάτων", μετά από μία 20ετή εφαρμογή στην Ελλάδα, δημιουργεί σήμερα την αίσθηση της αδικίας μεταξύ των παραγωγών και αποτελεί μία μόνιμη πηγή ανισότητας μεταξύ των νέων και νεοεισερχόμενων στον αγροτικό τομέα έναντι των κατόχων ιστορικών δικαιωμάτων. Το γεγονός ότι δεν μπορεί να δικαιολογηθεί πλέον στην κοινή γνώμη, η κατανομή των ατομικών ενισχύσεων με βάση τα ιστορικά δικαιώματα που σχηματίστηκαν από την παραγωγική δραστηριότητα των αγροτών πριν μια 20ετία, οδηγεί πλέον στην επιλογή ενός διαφορετικού μοντέλου κατανομής των άμεσων ενισχύσεων".
Τι είναι τα ιστορικά δικαιώματα
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) είναι μια παρεμβατική πολιτική που στηρίχτηκε σε ένα σύστημα θεσμικών τιμών με στόχο την αύξηση της γεωργικής παραγωγής και παραγωγικότητας, αλλά και των εισοδημάτων των παραγωγών.
