Η υπόθεση έφτασε στη Δικαιοσύνη ύστερα από σχετική αίτηση που κατέθεσε η μητέρα του ανηλίκου, επειδή ο πρώην σύζυγός της, λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν ήταν συνεπής στην καταβολή της μηνιαίας διατροφής. Η γυναίκα, αξιοποιώντας τις διατάξεις που παρέχει ο νόμος, στράφηκε κατά των γονέων του πρώην συζύγου της, ζητώντας να αναλάβουν επί της ουσίας ο παππούς και η γιαγιά το δικό του μερίδιο στα έξοδα διαβίωσης του ανηλίκου.
Το δικαστήριο έκρινε, σύμφωνα με "ΤΑ ΝΕΑ", ότι "εάν δεν υπάρχουν κατιόντες, υπόχρεοι για διατροφή κατά σειρά είναι οι γονείς του δικαιούχου". Εφόσον δεν υπάρχουν γονείς, βαρύνονται με υποχρέωση διατροφής ο παππούς και η γιαγιά από πατρική ή μητρική γραμμή και εν συνεχεία οι προπάππος και η προγιαγιά από πατρική και μητρική γραμμή. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, "η υποχρέωσή τους είναι κατ' ίσα μέρη, αν πρόκειται για περισσότερους υπόχρεους στον ίδιο βαθμό, αδιάφορα αν πρόκειται για πατρική ή μητρική γραμμή. Δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ο ένας εξ αυτών είναι πιο εύπορος από τον άλλον. Δεν αποκλείεται επί περισσότερων υποχρέων κατ' ίσα μέρη, ο ένας να εκπληρώνει την υποχρέωση σε είδος, δηλ. να προσφέρει και τροφή και ο άλλος να παρέχει τη διατροφή σε χρήμα".
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η αιτούσα, η οποία ασκεί την επιμέλεια του αβάπτιστου γιου της στην προκείμενη περίπτωση, επικαλέστηκε με την αίτησή της επείγουσα περίπτωση και ζήτησε να υποχρεωθούν προσωρινά ο παππούς και η γιαγιά αντίστοιχα εκ της πατρικής γραμμής να πληρώνουν συνολικά 400 ευρώ τον μήνα ως υπόχρεοι για την ανατροφή του ανήλικου εγγονιού τους. Το δικαστήριο πιθανολόγησε με βάση τα προσκομιζόμενα στοιχεία τις ανάγκες του παιδιού στα 480 ευρώ. Ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση του παππού και της γιαγιάς του παιδιού έκρινε ότι ο πρώτος μπορεί χωρίς να διακινδυνεύσει τη δική του διαβίωση να εισφέρει στη διατροφή του εγγονιού του το ποσό των 120 ευρώ τον μήνα, ενώ η γιαγιά λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας και της εν γένει οικονομικής κατάστασής της, κρίθηκε ότι δεν είναι σε θέση να εισφέρει οικονομικά.
