Βασισμένο στην καθυστέρηση καταβολής της δόσης στο ΔΝΤ, το CNN αναφέρει σε δημοσίευμα του γιατί μία έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν θα ήταν η απόλυτη καταστροφή.
1. Ισχυρότεροι πιστωτές: Η δομή του ελληνικού χρέους έχει αλλάξει δραματικά. Το 2010, το 85% του χρέους βρισκόταν στα χέρια ιδιωτών επενδυτών, οι οποίοι είχαν πολλά να χάσουν. Πλέον, 80% του ελληνικού χρέους -σύμφωνα με την Open Europe- βρίσκεται στην κατοχή κυβερνήσεων και άλλων θεσμών, όπως το ΔΝΤ και η ΕΚΤ, οι οποίοι είναι καλύτερα «εξοπλισμένοι» να αντιμετωπίσουν μια πιθανή ελληνική πτώχευση.
2. Το ρίσκο έχει διαχυθεί: Δεν υπάρχει καμία τράπεζα που να κατέχει σημαντικό μερίδιο του χρέους, επομένως κανένας πιστωτής δεν θα δεχόταν μεγάλο πλήγμα. Επιπλέον, οι ξένες τράπεζες είχαν στην κατοχή τους μόλις 46 δισ. δολάρια του ελληνικού χρέους μέχρι το τέλος του 2014. Αυτό σε σύγκριση με τα 300 δισ. δολάρια του 2010, σύμφωνα με στοιχεία της Wells Fargo. Οι διεθνείς τράπεζες δεν πρόκειται να τιμωρηθούν, παρά το γεγονός ότι η κατάσταση του χρέους ταρακουνάει την εμπιστοσύνη στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Οι δύο μεγαλύτερες τράπεζες της χώρας, η Πειραιώς και η Alpha Bank έχουν χάσει πάνω από 25% της αγοραίας αξίας τους φέτος.
3. Δεν υπάρχει κίνδυνος για ντόμινο: Το μέλλον της Ελλάδας μοιάζει ζοφερό, ωστόσο, η Πορτογαλία, η Ιταλία και η Ισπανία -οι υπόλοιπες «προβληματικές» χώρες της Ευρωζώνης- τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα έπειτα από σκληρή δουλειά μέσω από επώδυνα προγράμματα διάσωσης. Οι επενδυτές είναι περισσότερο πρόθυμοι να δανείσουν τα χρήματά τους στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, γιατί είναι λιγότερο φοβισμένοι ότι αυτές οι χώρες θα ακολουθήσουν την Ελλάδα εκτός της Ευρωζώνης.
4. Ανάκαμψη από την ΕΚΤ: Η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα εξέδωσε ένα μεγάλο πρόγραμμα στήριξης τον Ιανουάριο, κάνοντας τους επενδυτές χαρούμενους. Το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων των 1,3 τρισ. δολαρίων αναμένεται να δώσει ώθηση στην οικονομία και την ανάπτυξη της Ευρωζώνης.
5. Οικονομική ανάπτυξη: Η Ευρώπη, παρότι μάχεται τις επιπτώσεις της μακρόχρονης ύφεσης, τώρα βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση συγκριτικά με όταν το Grexit αποτελούσε πιθανότητα το 2012.
6. Νέο σχέδιο για τα κράτη-μέλη: Όταν η κρίση της Ευρωζώνης «χτύπησε» για πρώτη φορά το 2010, οι ηγέτες δεν είχαν κανένα πλάνο ώστε να ανατρέξουν αν ένα κράτος-μέλος αντιμετώπιζε προβλήματα. Έκτοτε, οι χώρες της Ευρωζώνης εγκαθίδρυσαν το ταμείο διάσωσης με κεφάλαια ύψους 800 δισ. δολαρίων για έκτακτα δάνεια. Επιπλέον, συμφώνησαν σε κανόνες γύρω από το πώς οι χώρες μπορεί να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα χρήματα.
