Μαρινόπουλος – Καρυπίδης: η συνεργασία, το “βελούδινο διαζύγιο” και στη συνέχεια η ανηλεής δικαστική διαμάχη - Κεντρική Εικόνα

Μαρινόπουλος – Καρυπίδης: η συνεργασία, το “βελούδινο διαζύγιο” και στη συνέχεια η ανηλεής δικαστική διαμάχη

20 Απριλίου 2018Εικόνα στην Αγορά

της Δήμητρας Μανιφάβα

Στις αρχές της εβδομάδας και συγκεκριμένα το απόγευμα της Δευτέρας όταν κυκλοφόρησε στα δημοσιογραφικά γραφεία η είδηση ότι συνελήφθη ο Δημήτρης Μαρινόπουλος, της άλλοτε κραταιάς επιχειρηματικής οικογένειας, και ότι η σύλληψη σχετίζεται με τις διαφορές που έχει με τον Θεόδωρο Καρυπίδη, δεν είναι λίγοι εκείνοι που σκέφτηκαν “Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται” (εν προκειμένω η κακή). Διότι όταν στις αρχές του 2014 ανακοινώθηκε ότι μια εταιρεία που κατασκεύαζε...παλέτες εξαγόρασε σούπερ μάρκετ και μετά αυτή συνεργάστηκε με την κορυφαία τότε επιχείρηση σούπερ μάρκετ πολλοί απόρησαν και αρκετοί είδαν καχύποπτα τη συγκεκριμένη συναλλαγή. Τα πώς και τα γιατί έγιναν γνωστά από το 2016 και μετά, όταν η “Μαρινόπουλος” έφτασε στο χείλος της χρεοκοπίας και ο άλλοτε συνέταιρος από τη βόρεια Ελλάδα έγινε ο άσπονδος εχθρός της.

Στις 2 Μαρτίου 2014 η εταιρεία «Karipidis Bros» ανακοίνωσε ότι εξαγόρασε το σύνολο της αλυσίδας σούπερ μάρκετ «Αρβανιτίδης» στη Βόρεια Ελλάδα. Μόλις δέκα ημέρες μετά, στις 12 Μαρτίου 2014 ανακοινώθηκε η υπογραφή συμφωνίας δικαιόχρησης ανάμεσα στη “Μαρινόπουλος” Α.Ε. και την Karipidis Bros, βάσει της οποίας τα σούπερ μάρκετ Αρβανιτίδης θα μετονομάζονταν άμεσα σε Carrefour Μαρινόπουλος και Carrefour Express.

Η συμφωνία αυτή είχε προξενήσει και το ενδιαφέρον της Επιτροπής Ανταγωνισμού η οποία είχε ξεκινήσει τον έλεγχο της συγκεκριμένης συναλλαγής προκειμένου να διαπιστώσει αν πρόκειται για συγκεκαλυμμένη εξαγορά της “Αρβανιτίδης” από τη “Μαρινόπουλος”. Μην εξαγοράζοντας απευθείας την αλυσίδα “Αρβανιτίδης” τότε, η “Μαρινόπουλος” απέφυγε τον προληπτικό έλεγχο και απέφυγε επίσης και το ενδεχόμενο να τεθούν τότε περιορισμοί από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στην εν λόγω συγκέντρωση, έτσι ώστε να μην αποκτήσει τεχνητά υπέρμετρα υψηλά μερίδια. Πράγματι, η εν λόγω συναλλαγή είχε ως αποτέλεσμα η “Μαρινόπουλος” να έχει τότε παρουσία στη Βόρεια Ελλάδα με 320 καταστήματα έναντι 171 πριν από αυτή.

Περίπου δύο χρόνια μετά και συγκεκριμένα τον Φεβρουάριο του 2016 κι ενώ πλέον είχε ξεκινήσει η πρώτη απόπειρα διάσωσης της “Μαρινόπουλος” (ανάληψη της διαχείρισης των 33 υπερμάρκετ από τη Σκλαβενίτης, νέος δανεισμός από την Alpha Bank και αλλαγή λογότυπου) οι εταιρείες “Μαρινόπουλος ΑΕ” και “Αφοί Καρυπίδη ΑΕΕΕ” ανακοίνωσαν τη λύση της σύμβασης δικαιόχρησης. Μπορεί όταν εκδόθηκε η ανακοίνωση αυτή να έμοιαζε ότι οι δύο πλευρές προχώρησαν σε “βελούδινο διαζύγιο”, κάτι που η συνέχεια το διέψευσε. Λίγο μετά άρχισε η δικαστική διαμάχη που συνεχίζεται μέχρι σήμερα και εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα: ένα πιο προσωπικό, ανάμεσα στον Καρυπίδη και την διοίκηση της “Μαρινόπουλος” πριν την μεταβίβαση της αλυσίδας σούπερ μάρκετ στη “Σκλαβενίτης” και ένα ευρύτερο με το οποίο επιχειρείται το μπλοκάρισμα αυτής ακριβώς της μεταβίβασης με απώτερο βασικά στόχο τα...χρήματα.

Η εξέλιξη της περασμένης Δευτέρας, όταν ο Δημήτρης Μαρινόπουλος, γιος του Λεωνίδα Μαρινόπουλου, συνελήφθη για να αφεθεί ελεύθερος μετά τις 10 το βράδυ της ίδιας ημέρας σχετίζεται με τη διαμάχη στο πρώτο επίπεδο. Αφορά σε αίτηση που είχε καταθέσει η πλευρά Καρυπίδη στις 20 Ιουλίου 2016, όταν ακόμη δεν υπήρχε συμφωνία ανάμεσα στις τράπεζες, τη “Σκλαβενίτης” και τη “Μαρινόπουλος”, για την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων του Μαρινόπουλου προς ικανοποίηση απαίτησης. Σχετική απόφαση σε βάρος του Μαρινόπουλου εκδόθηκε από το Ειρηνοδικείο Αθηνών τον Μάρτιο του 2017 και υποχρέωνε τον Δημήτρη Μαρινόπουλο και άλλα μέλη της διοίκησης της εταιρείας να προσέλθουν για να δώσουν βεβαιωτικό όρκο για τα περιουσιακά τους στοιχεία. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρεται ότι η η πλευρά Καρυπίδη έχει απαίτηση 27,78 εκατ. ευρώ από την “Μαρινόπουλος”, με βάση συμφωνίες που είχαν υπογράψει οι δύο πλευρές τον Φεβρουάριο και τον Μάιο του 2016, όταν έληξε η σύμβαση δικαιόχρησης. Ωστόσο, στην απόφαση αναφέρεται ότι η “Μαρινόπουλος” παραβίασε τη συμφωνία του Μαΐου 2016 “με την οποία αφενός είχε παραταθεί ο χρόνος αποπληρωμής της οφειλής της προς την Καρυπίδης, αφετέρου μειώθηκε αυτή και έπαυσαν από την πλευρά της αιτούσας (Καρυπίδης) νόμιμες διαδικασίες για αναγκαστική εκτέλεση προς είσπραξη οφειλομένων”.

Αυτό άλλαξε στη συνέχεια, καθώς εκδόθηκαν σε βάρος της “Μαρινόπουλος” δύο εντολές πληρωμής συνολικού ύψους 1,4 εκατ. ευρώ, εκτελέστηκε όμως η μία εξ αυτών, καθώς με τη δεύτερη έγινε μεν κατάσχεση αλλά εις χείρας τρίτων (των τραπεζών και της υπηρεσίας security G4S). Στη συνέχεια η “Μαρινόπουλος” και συγκεκριμένα από το απόγευμα της 30ής Ιουνίου 2016 μπήκε σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές της και ανεστάλησαν τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης σε βάρος της.

Η επίμαχη απόφαση του Ειρηνοδικείου, πάνω στην οποία έχει βασισθεί η σύλληψη του Δ. Μαρινόπουλου, έχει προσβληθεί, βρίσκεται στο Εφετείο και για αυτό η πλευρά Μαρινόπουλου κρίνει τη σύλληψη μη σύννομη, ενώ εμφανίστηκε αποφασισμένη να προχωρήσει και σε μηνύσεις κατά του δικαστικού επιμελητή.

Η πλευρά Καρυπίδη έχει επιχειρήσει, βεβαίως, να ακυρώσει και τη συμφωνία Μαρινόπουλου – Σκλαβενίτη – τραπεζών. Τον Μάιο του 2017 είχε ασκήσει τριτανακοπή επί της απόφασης του δικαστηρίου με την οποία επικυρώθηκε η συμφωνία εξυγίανσης της “Μαρινόπουλος”. Με απόφαση ππου εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2018 το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή εν μέρει την αίτηση τριτανακοπής. Ειδικότερα, σύμφωνα με την απόφαση 245/20-3-2018 ζητεί να περιληφθεί στη συμφωνία εξυγίανσης χρηματική απαίτηση της «Αφοί Καρυπίδη» ύψους 7.483.000 ευρώ με διαγραφή κατά 50% και μεταφορά του υπολοίπου 50% στην «Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης» προκειμένου να πληρωθεί εκ μέρους της εντός 60 ημερών. Με άλλα λόγια ποσό 3,74 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η «Μαρινόπουλος» έχει απαίτηση από την «Αφοί Καρυπίδη» ύψους 100 εκατ. ευρώ, για την οποία, μάλιστα, έχει καταθέσει αγωγή, ποσό το οποίο στη δικαστική απόφαση 245/20-3/2018 δεν φαίνεται να λαμβάνεται καθόλου υπόψη. Η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε με πλειοψηφία 2-1, κάτι που θεωρείται εξαιρετικά σπάνιο.

Εξάλλου, τον Δεκέμβριο του 2017 η πλευρά Καρυπίδη κατέθεσε αίτηση αναψηλάφησης της απόφασης με την οποία επικυρώθηκε η συμφωνία εξυγίανσης της “Μαρινόπουλος”. Η αίτηση συζητήθηκε τον Ιανουάριο του 2018 και εκκρεμεί η έκδοση απόφασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία η πλευρά Καρυπίδη υποστήριξε ότι προχώρησε στην κατάθεση αίτησης αναψηλάφησης καθώς περιήλθαν σε γνώση της έγγραφα στις 8 Ιουνίου 2017, μετά δηλαδή και την εκδίκαση της τελευταίας τριτανακοπής επί της απόφασης της συμφωνίας εξυγίανσης (στις 24 Μαΐου 2017), τα οποία αλλάζουν τα δεδομένα. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι από τα έγγραφα προκύπτει ότι στη συμφωνία εξυγίανσης συμπεριλαμβάνονται εικονικές απαιτήσεις προκειμένου να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ελάχιστο όριο συναινούντων που είναι 60%. Υπενθυμίζεται ότι στη συμφωνία που κατατέθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016 και τελικώς εγκρίθηκε από την ελληνική δικαιοσύνη εμφανιζόταν να συναινεί το 70,2% των πιστωτών και το 64,5% των ενέγγυων. Η πλευρά Καρυπίδη υποστήριξε ωστόσο ότι απαιτήσεις που αντιστοιχούν στο 25,76% και προέρχονται από τις εταιρείες Helens Re, South Med και Αφοί Μαρινόπουλοι Συμμετοχών είναι εικονικές και ως εκ τούτου το ποσοστό των πραγματικών συναινούντων είναι πολύ χαμηλότερο.

Νομικοί κύκλοι εκτιμούν ότι η αίτηση θα απορριφθεί ως απαράδεκτη. Μένει, βεβαίως, να το δούμε όπως μαζί και τα επόμενα επεισόδια αυτού του δικαστικού – επιχειρηματικού σήριαλ.